Difenhydramina (Dimedrol)

Difenhydramina (Dimedrol)

Substancja aktywna:

Zadowolony

  • Obrazy 3D
  • Skład i forma wydania
  • efekt farmakologiczny
  • Wskazania leku Difenhydramina
  • Przeciwwskazania
  • Skutki uboczne
  • Sposób podawania i dawkowanie
  • Warunki przechowywania leku Difenhydramina
  • Okres trwałości leku Difenhydramina
  • Instrukcje do użytku medycznego
  • Ceny w aptekach
  • Recenzje

Grupa farmakologiczna

  • H.1-leki przeciwhistaminowe

Obrazy 3D

Skład i forma wydania

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,01 g difenhydraminy; w ampułkach po 1 ml, w pudełku tekturowym 10 szt.

1 tabletka - 0,05 g; w blistrze lub wyprofilowanym opakowaniu bez komórek 10 szt.

efekt farmakologiczny

Blokuje histaminę H.1-receptory, cholinergiczne receptory autonomicznych węzłów nerwowych, rozluźnia mięśnie gładkie.

Wskazania leku Difenhydramina

Choroby alergiczne, dermatozy alergiczne, wrzody żołądka i dwunastnicy, bezsenność, wymioty kobiet w ciąży, zespół Meniere'a, choroba lokomocyjna, choroba popromienna, parkinsonizm.

Przeciwwskazania

Skutki uboczne

Senność, suchość w ustach, zawroty głowy, nudności, ból głowy, osłabienie, drętwienie błon śluzowych, zmniejszona szybkość reakcji.

Sposób podawania i dawkowanie

V / m - 1-5 ml 1% roztworu.

Wewnątrz - 0,025-0,05 g (dzieci - 0,01-0,03 g) 1-3 razy dziennie. Kurs - 10-15 dni.

Warunki przechowywania leku Difenhydramina

Trzymać z dala od dzieci.

Okres trwałości leku Difenhydramina

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Instrukcje do użytku medycznego

Ceny w aptekach w Moskwie

Nazwa lekuCena za 1 sztukę.Cena za opakowanie, rub.Apteka
Difenhydramina
tabletki 50 mg, 10 szt.

opłacalny26.90 Do apteki30,00 Do apteki Difenhydramina
roztwór do wstrzykiwań domięśniowych 10 mg / ml, 10 szt.

Recenzje

Zostaw swój komentarz

  • tabletki od 3 do 8 p.
  • roztwór do wstrzykiwań domięśniowych od 23 do 36 p.
  • roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego od 21 do 30 p.

Aktualny wskaźnik zapotrzebowania na informacje, ‰

  • Tabletki difenhydraminy
  • Difenhydramina-UBF
  • Difenhydramina Avexim

Zarejestrowane ceny VED

  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka dziesięć,
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. dziesięć,
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, [d / stacjonarne],
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pach. karton. 2
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 2
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 1
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pach. karton. 3
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 3
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 3
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 2
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 4
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 2
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. pięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml amp. z pierścieniami. złamać. lub nacięcie. i kropka, 1 ml, op. karton. pięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z scarif. amp.], pach. karton. pięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, op karton. pięć
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, pach. karton. 6
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp. lub scarif. w razie potrzeby.], opakowanie. kontur komórka 5 szt karton. 1
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], opakowanie. kontur komórka 5 szt karton. 2
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, op karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], pach. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, op. kontur komórka 5 szt karton. 2
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml amp. z pierścieniami. złamać. lub nacięcie. i kropka, 1 ml, op. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z scarif. amp.], pach. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], opakowanie. kontur komórka 5 szt karton. 2
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, op. kontur komórka 5 szt karton. 2
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], cor. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, op karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp. lub scarif. zgodnie z wymaganiami.], cor. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], pach. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp. lub scarif. w razie potrzeby.], bl. 10 szt karton. 1
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp. lub scarif. w razie potrzeby.], pach. karton. z tekturą. liniowiec. d / fixkats. amp. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp.], cor. karton. dziesięć
  • Roztwór difenhydraminy do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml, amp., 1 ml, [z nożem. amp. lub scarif. w razie potrzeby.], opakowanie. kontur komórka 5 szt karton. 2
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pudełko. karton. 160
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, [d / stacjonarne], kor. karton. 150
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, [d / stacjonarne], pojemnik na karty. 200
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur komórka 10, [d / stacjonarne], kor. karton. 400
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, pudełko. karton. 1000
  • Tabela difenhydraminy 50 mg, op. kontur b / komórka. 10, [d / stacjonarne], pudełko. karton. 1200

Świadectwa rejestracyjne Difenhydramina

  • LS-000387
  • LS-000522
  • LP-005329
  • R N003993 / 01
  • LP-001967
  • FS-001743
  • LS-001412
  • LP-004605
  • R N003089 / 01
  • LSR-008831/08
  • LP-002932
  • LS-000521
  • LSR-003090/08
  • LS-000785
  • LP-001056
  • LS-000607
  • LS-000034
  • R N002073 / 01-2003
  • LS-000732
  • R N000999 / 01
  • R N002189 / 01
  • LS-000048
  • R N002685 / 01
  • R N003089 / 02
  • R N002686 / 01-2003
  • R N002331 / 01-2003
  • R N001980 / 01-2002
  • R N001804 / 01-2002
  • R N000518 / 01-2001
  • P N012397 / 01-2000
  • 010091
  • P-8-242 N009177
  • P-8-242 N009262
  • 70/421/39
  • 64/228/67

Oficjalna strona firmy RLS ®. Strona główna Encyklopedia leków i asortymentu farmaceutycznego towarów rosyjskiego Internetu. Katalog leków Rlsnet.ru zapewnia użytkownikom dostęp do instrukcji, cen i opisów leków, suplementów diety, wyrobów medycznych, wyrobów medycznych i innych towarów. Poradnik farmakologiczny zawiera informacje o składzie i formie uwalniania, działaniu farmakologicznym, wskazaniach do stosowania, przeciwwskazaniach, skutkach ubocznych, interakcjach leków, sposobie podawania leków, firmach farmaceutycznych. Poradnik medyczny zawiera ceny leków i produktów farmaceutycznych w Moskwie i innych miastach Rosji.

Zabrania się przenoszenia, kopiowania, rozpowszechniania informacji bez zgody LLC „RLS-Patent”.
Przy cytowaniu materiałów informacyjnych opublikowanych na stronach witryny www.rlsnet.ru wymagany jest link do źródła informacji.

Wiele ciekawszych rzeczy

© REJESTR LEKÓW ROSJI ® RLS ®, 2000-2020.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Komercyjne wykorzystanie materiałów jest zabronione.

Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia.

Difenhydramina (roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego, 10 mg / ml, Dalkhimpharm JSC)

Instrukcje

  • Rosyjski
  • қazaқsha

Nazwa handlowa

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa

Formularz dawkowania

Roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego

Kompozycja

Substancja aktywna:

Chlorowodorek difenhydraminy (difenhydramina) - 10 mg

zaróbka:

Woda do wstrzykiwań - do 1 ml.

Opis

Przejrzysty, bezbarwny lub lekko zabarwiony roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna

Ogólnoustrojowe leki przeciwhistaminowe. Etery aminoalkilowe. Difenhydramina.

Kod ATX R 06 AA 02

Właściwości farmakologiczne

Farmakokinetyka

Po podaniu dożylnym i domięśniowym difenhydramina jest szeroko rozprowadzana w organizmie, maksymalne stężenie osiągane jest po 20 - 40 minutach. Dobrze przechodzi przez barierę krew-mózg i łożysko. Ponad 99% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany w wątrobie. Okres półtrwania wynosi od 1 do 4 godzin, jest wydzielany z mlekiem i może powodować sedację u dzieci karmionych piersią. W ciągu dnia jest całkowicie wydalany z organizmu, głównie w postaci benzhydrolu sprzężonego z kwasem glukuronowym i tylko w niewielkiej ilości - niezmieniony.

Farmakodynamika

Bloker receptora H1-histaminowego pierwszej generacji. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy jest spowodowany blokadą receptorów H1-histaminy i receptorów m-cholinergicznych w mózgu. Zmniejsza lub zapobiega skurczom mięśni gładkich wywołanych przez histaminę, zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych, obrzękowi tkanek, swędzeniu i przekrwieniu, działa miejscowo znieczulająco, przeciwwymiotnie, uspokajająco, działa hipnotycznie. Antagonizm z histaminą objawia się w większym stopniu w odniesieniu do miejscowych reakcji naczyniowych w stanach zapalnych i alergiach niż ogólnoustrojowych, czyli obniżenia ciśnienia krwi. Jednak w przypadku podawania pozajelitowego pacjentom z niedoborem objętości krwi krążącej możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi i zwiększenie istniejącego niedociśnienia. U osób z miejscowym uszkodzeniem mózgu i padaczką aktywuje (nawet w małych dawkach) wyładowania epileptyczne na elektroencefalogramie i może wywołać napad padaczkowy.

Akcja rozwija się w ciągu kilku minut, czas trwania - do 12 godzin.

Wskazania do stosowania

W terapii złożonej - reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne, obrzęk Quinckego, choroba posurowicza.

Wrzód trawienny i dwunastnicy, nadkwaśne zapalenie żołądka (w ramach terapii skojarzonej).

Parkinsonizm, pląsawica, bezsenność.

Zespół Meniere'a, choroba lokomocyjna i choroba powietrzna, choroba popromienna.

Rozległe urazy skóry i tkanek miękkich (oparzenia, zgniecenie), krwotoczne zapalenie naczyń, choroba posurowicza.

Sposób podawania i dawkowanie

Sposób użycia: dożylnie lub domięśniowo.

Dla dorosłych i dzieci powyżej 14 roku życia dożylnie lub domięśniowo 1-5 ml roztworu 10 mg / ml (10 - 50 mg) 1 - 3 razy dziennie; maksymalna dzienna dawka - 200 mg.

Dla dzieci w wieku od 7 miesięcy do 12 miesięcy 0,3 - 0,5 ml (3 - 5 mg), od 1 roku do 3 lat, 0,5 - 1 ml (5 - 10 mg), od 4 do 6 lat 1 - 1,5 ml (10 - 15 mg), od 7 do 14 lat, 1,5 - 3 ml (15 - 30 mg), w razie potrzeby, co 6 - 8 godzin.

Skutki uboczne

Reakcje alergiczne: pokrzywka, nadwrażliwość na światło, wysypka skórna, świąd, wstrząs anafilaktyczny.

Z układu nerwowego: zawroty głowy, senność, nerwowość, bezsenność, euforia, ogólne osłabienie, zmęczenie, uspokojenie, zmniejszenie uwagi, ból głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, niepokój, zwiększona pobudliwość (szczególnie u dzieci), drażliwość, splątanie, drżenie, zapalenie nerwu, drgawki, parestezje, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, ostre zapalenie błędnika, szum w uszach, może wywołać atak przypominający padaczkę.

Z układu pokarmowego: suchość w ustach, krótkotrwałe drętwienie błony śluzowej jamy ustnej, anoreksja, biegunka, zaparcia, nudności, ból w nadbrzuszu, wymioty.

Z układu oddechowego: suchość błony śluzowej jamy ustnej, nosa, oskrzeli (zwiększona lepkość plwociny), ucisk w klatce piersiowej.

Od strony narządów krwiotwórczych: niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza.

Od strony układu sercowo-naczyniowego i krwi: niedociśnienie, kołatanie serca, tachykardia, ekstrasystole, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna.

Z układu moczowego: zaburzenia układu moczowego.

Inne: pocenie się, dreszcze, nadwrażliwość na światło.

Przeciwwskazania

- przerost prostaty

- wrzód zwężający żołądka i dwunastnicy

- zwężenie szyi pęcherza

- Ciąża i laktacja

- nadwrażliwość na lek

- dzieci do 7 miesiąca życia

- zaburzenia rytmu serca

Interakcje lekowe

Wzmacnia działanie etanolu i leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.

Inhibitory monoaminooksydazy wzmacniają antycholinergiczną aktywność difenhydraminy.

Oddziaływanie antagonistyczne obserwuje się, gdy podaje się je razem z psychostymulantami.

Zmniejsza skuteczność apomorfiny jako środka wymiotnego w leczeniu zatruć.

Nasila działanie antycholinergiczne leku o działaniu m-antycholinergicznym.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia difenhydraminą należy unikać promieniowania ultrafioletowego i stosowania etanolu.

Konieczne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu tego leku: działanie przeciwwymiotne może skomplikować rozpoznanie zapalenia wyrostka robaczkowego i rozpoznanie objawów przedawkowania innych leków.

Postać dawkowania leku nie przewiduje jego stosowania do podawania podskórnego.

Ciąża i laktacja

W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie leku jest przeciwwskazane (poza przypadkami, gdy jest to konieczne z przyczyn „życiowych”).

Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów, mechanizmy

W okresie leczenia niedozwolone jest prowadzenie pojazdów i wykonywanie innych potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Przedawkować

Objawy: zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, rozwój podniecenia (zwłaszcza u dzieci) lub depresja, rozszerzone źrenice, suchość w ustach, niedowład przewodu pokarmowego.

Leczenie: nie ma specyficznej odtrutki, płukanie żołądka, jeśli to konieczne - leki zwiększające ciśnienie krwi, tlen, dożylne podawanie płynów zastępujących osocze. Nie należy stosować adrenaliny ani analeptyków.

Forma wydania i opakowanie

Roztwór do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych 10 mg / ml.

1 ml w neutralnych szklanych ampułkach.

10 ampułek wraz z instrukcją użycia i nożem do otwierania ampułek lub skaryfikatorem ampułek umieszczono w kartonach.

W przypadku stosowania ampułek z nacięciami, pierścieniami i punktami przełamania, nie wolno wkładać wertykulatora ani noża do otwierania ampułek.

Warunki przechowywania

W ciemnym miejscu w temperaturze od 2 do 25 ° C.

Trzymać z dala od dzieci!

Okres przydatności do spożycia

Nie używać po upływie daty ważności.

Warunki wydawania aptek

Producent

SA "DALKHIMFARM", 680001, Federacja Rosyjska, terytorium Chabarowska, Chabarowsk, ul. Taszkent, 22, tel / fax (4212) 53-91-86.

Podmiot odpowiedzialny

SA "DALKHIMFARM", 680001, Federacja Rosyjska, terytorium Chabarowska, Chabarowsk, ul. Taszkent, 22, tel / fax (4212) 53-91-86.

Adres organizacji przyjmującej oświadczenia konsumentów dotyczące jakości leku na terytorium Republiki Kazachstanu:

LLP „MedLine Pharmaceuticals”

Republika Kazachstanu, 050054, Ałmaty, Suyunbay Avenue, 162 A,

Tel. 8 (727) 225 00 37

Nazwa, adres i dane kontaktowe organizacji na terytorium Republiki Kazachstanu odpowiedzialnej za nadzór porejestrowy nad bezpieczeństwem produktu leczniczego:

LLP „MedLine Pharmaceuticals”

Republika Kazachstanu, 050054, Ałmaty, Suyunbay Avenue, 162 A,

Difenhydramina (Dimedrol)

Podmiot odpowiedzialny:

Wyprodukowany przez:

Formularz dawkowania

rej. Nr: Р N003089 / 01 z dnia 11.02.08 - na czas nieokreślony
Difenhydramina

Forma uwalniania, opakowanie i skład leku Difenhydramina

Roztwór do podawania i / v i i / m jest przezroczysty, bezbarwny.

1 ml
difenhydramina10 mg

1 ml - ampułki (10) - opakowania kartonowe.

efekt farmakologiczny

Bloker receptorów histaminowych H 1. Ma działanie przeciwalergiczne, działa miejscowo znieczulająco, przeciwskurczowo i umiarkowanie blokująco na zwoje. Przyjmowany doustnie działa uspokajająco i nasennie, ma umiarkowane działanie przeciwwymiotne, a także ma ośrodkowe działanie antycholinergiczne.

W przypadku podawania pozajelitowego pacjentom z niedoborem objętości krwi krążącej możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi i zwiększenie istniejącego niedociśnienia.

Stosowany zewnętrznie działa antyalergicznie.

Farmakokinetyka

Jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi 50%. C max osiągane jest po 20-40 minutach (najwyższe stężenie występuje w płucach, śledzionie, nerkach, wątrobie, mózgu i mięśniach). Wiązanie z białkami osocza - 98-99%. Wnika w BBB. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, częściowo w płucach i nerkach. T 1/2 - 4-10 h. W ciągu dnia jest całkowicie wydalany przez nerki w postaci metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. Znaczne ilości są wydzielane z mlekiem i mogą powodować sedację u niemowląt (może wystąpić paradoksalna reakcja charakteryzująca się nadmierną pobudliwością).

Przy stosowaniu zewnętrznym wchłanianie jest nieznaczne, naruszenie integralności skóry zwiększa wchłanianie difenhydraminy.

Wskazania substancji czynnych leku Difenhydramina

Alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, przewlekła pokrzywka, swędzące dermatozy, dermatografizm, choroba posurowicza; w kompleksowej terapii reakcji anafilaktycznych i anafilaktoidalnych, obrzęku Quinckego i innych stanów alergicznych. Bezsenność, pląsawica, zespół Meniere'a, choroba lokomocyjna i powietrzna jako lek przeciwwymiotny. Oparzenia słoneczne i oparzenia pierwszego stopnia; ukąszenia owadów; swędzenie różnego pochodzenia (z wyjątkiem świądu z cholestazą): egzema, ospa wietrzna, alergiczne podrażnienia skóry, kontaktowe zapalenie skóry spowodowane kontaktem z roślinami.

Otwórz listę kodów ICD-10
Kod ICD-10Wskazanie
B01Ospa wietrzna [ospa wietrzna]
F51.0Bezsenność o etiologii nieorganicznej
G25.4Pląsawica spowodowana lekiem
G25.5Inne rodzaje pląsawicy
H10.1Ostre atopowe (alergiczne) zapalenie spojówek
H81Dysfunkcja przedsionkowa
H81.0Choroba Meniere'a
J30.0Nieżyt nosa naczynioruchowy
J30.1Alergiczny nieżyt nosa wywołany pyłkami
J30.3Inny alergiczny nieżyt nosa (całoroczny alergiczny nieżyt nosa)
L20.8Inne atopowe zapalenie skóry (neurodermit, egzema)
L23Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
L24Proste kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
L28.0Liszaj zwykły przewlekły (ograniczone neurodermit)
L29Swędzący
L30.0Wyprysk monetowy
L50Pokrzywka
L55Oparzenie słoneczne
R11Nudności i wymioty
T14.0Powierzchowne urazy nieokreślonego obszaru ciała (w tym otarcie, zasinienie, stłuczenie, krwiak, ukąszenie niejadowitego owada)
T30Oparzenia termiczne i chemiczne o nieokreślonej lokalizacji
T75.3Choroba lokomocyjna
T78.2Wstrząs anafilaktyczny, nieokreślony
T78.3Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego)
T88.7Nieokreślona patologiczna reakcja na lek lub lek
Z51.4Procedury przygotowawcze do dalszego leczenia lub badania, gdzie indziej niesklasyfikowane

Schemat dawkowania

Podawane doustnie, pozajelitowo i zewnętrznie.

Wewnątrz wyznaczyć dorosłych i dzieci powyżej 14 roku życia w pojedynczej dawce 50 mg. Schemat i czas użytkowania ustalane są indywidualnie, w zależności od wskazań.

Podawana dożylnie lub głęboko domięśniowo dorosłym i dzieciom powyżej 14 roku życia w pojedynczej dawce 10-50 mg, maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W przypadku dzieci w wieku od 7 miesięcy do 14 lat dawkę ustala się w zależności od wieku.

Zewnętrznie. Nakładać na zmienioną chorobowo skórę 3-4 razy dziennie.

Efekt uboczny

Z układu nerwowego: bóle głowy, uspokojenie, senność, zawroty głowy, brak koordynacji, osłabienie, splątanie, niepokój, pobudzenie, nerwowość, drżenie, drażliwość, bezsenność, euforia, parestezje, zapalenie nerwu, drgawki.

Z układu pokarmowego: suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, bóle w okolicy nadbrzusza, jadłowstręt, biegunka, zaparcia.

Z układu oddechowego: suchość błony śluzowej jamy nosowej i gardła, zwiększona lepkość plwociny, uczucie ucisku w klatce piersiowej, kichanie, przekrwienie błony śluzowej nosa.

Od strony układu sercowo-naczyniowego: kołatanie serca, obniżenie ciśnienia krwi, tachykardia, ekstrasystole.

Z układu krwiotwórczego: niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza.

Z układu moczowo-płciowego: częste lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, wczesne miesiączki.

Od zmysłów: upośledzona percepcja wzrokowa, podwójne widzenie, zawroty głowy, szum w uszach, ostre zapalenie błędnika.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, wysypka skórna, świąd, wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość na światło.

Inne: zwiększone pocenie się, dreszcze.

Przeciwwskazania do stosowania

Nadwrażliwość na difenhydraminę.

Do stosowania ogólnoustrojowego: jaskra z zamkniętym kątem, przerost gruczołu krokowego, zwężające wrzody żołądka i dwunastnicy, zwężenie szyi pęcherza, astma oskrzelowa, padaczka; dzieci poniżej 14 roku życia (do podawania doustnego); wiek dzieci do 7 miesięcy (do stosowania pozajelitowego).

Środki ostrożności: podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, nadczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe, choroby oskrzelowo-płucne.

Do użytku zewnętrznego: jednoczesne stosowanie jakichkolwiek leków zawierających difenhydraminę; aplikacja na duże powierzchnie skóry; dzieci poniżej 2 lat.

Ostrożnie: uszkodzenie skóry w miejscu aplikacji, aplikacja na błony śluzowe.

Stosowanie w ciąży i laktacji

W okresie ciąży i laktacji (karmienie piersią) difenhydramina jest stosowana ostrożnie, zgodnie ze ścisłymi wskazaniami, w przypadkach, gdy oczekiwany efekt terapeutyczny dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia.

Znaczne ilości difenhydraminy są wydzielane z mlekiem matki i mogą powodować sedację u niemowląt (może wystąpić paradoksalna reakcja charakteryzująca się nadmierną pobudliwością).

Wniosek o zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zastosowanie u dzieci

Możliwość stosowania u dzieci według wskazań w dawkach i postaciach dawkowania zalecanych w zależności od wieku.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, aby uniknąć pogorszenia przebiegu współistniejących chorób..

Specjalne instrukcje

W okresie kuracji nie należy wystawiać się na działanie promieni słonecznych; należy unikać alkoholu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i posługiwania się mechanizmami

Stosować ostrożnie u pacjentów wykonujących potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej uwagi i szybkich reakcji psychomotorycznych.

Interakcje lekowe

Przy równoczesnym stosowaniu wzmacnia działanie etanolu i leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.

Przy równoczesnym stosowaniu inhibitory MAO wzmagają działanie antycholinergiczne difenhydraminy.

Oddziaływanie antagonistyczne obserwuje się, gdy podaje się je razem z psychostymulantami.

Zmniejsza skuteczność apomorfiny jako środka wymiotnego w leczeniu zatruć.

Nasila działanie antycholinergiczne leków o działaniu antycholinergicznym.

Difenhydramina

Kompozycja

Substancją czynną jest difenhydramina.

1 ml roztworu zawiera 10 mg tej substancji czynnej w postaci chlorowodorku difenhydraminy. Dodatkową substancją jest woda iniekcyjna.

1 tabletka zawiera 50 mg substancji czynnej.

Formularz zwolnienia

Tabletki i roztwór difenhydraminy w / cal i / m do wstrzykiwań.

efekt farmakologiczny

Difenhydramina - co to jest?

Difenhydramina jest blokerem receptora histaminowego H1. Działa uspokajająco i nasennie.

Grupa farmakologiczna: leki przeciwhistaminowe H1.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Główną substancją czynną jest difenhydramina. Mechanizm działania opiera się na depresyjnym działaniu leku na centralne struktury cholinergiczne, blokując receptory H3-histaminy w mózgu. Difenhydramina łagodzi napady swędzenia, obrzęki tkanek, przekrwienie, zapobiega skurczom mięśni gładkich, korzystnie wpływa na przepuszczalność naczyń włosowatych. Przyjmowanie form doustnych powoduje krótkotrwałe uczucie drętwienia w jamie ustnej. Lek ma działanie przeciwparkinsonowskie, nasenne, uspokajające, przeciwwymiotne. Blokując receptory cholinergiczne zwojów nerwowych, obniża ciśnienie tętnicze i może nasilać istniejące niedociśnienie. U osób z padaczką i miejscowym uszkodzeniem mózgu nawet małe dawki difenhydraminy mogą wywołać napad padaczkowy, a EEG wykazuje aktywację wyładowań padaczkowych. Lek jest najbardziej skuteczny w skurczu oskrzeli wywołanym przyjmowaniem substancji uwalniających histaminę (morfina, tubokuraryna). Lek jest najmniej skuteczny w przypadku skurczu oskrzeli pochodzenia alergicznego. Przy powtarzanych dawkach działanie nasenne i uspokajające jest bardziej wyraźne. Lek zaczyna działać po godzinie od wejścia do organizmu, skuteczne działanie utrzymuje się do 12 godzin.

Wskazania do stosowania difenhydraminy

Po co i od jakich tabletek i roztworów są przepisywane?

Lek stosuje się w łagodzeniu reakcji alergicznych, przy swędzącej dermatozie, alergicznym zapaleniu skóry, zapaleniu błony śluzowej nosa i zatok, naczynioruchowym zapaleniu błony śluzowej nosa, ostrym zapaleniu tęczówki i oka, alergicznego zapalenia spojówek. Lek stosuje się przy bezsenności, pląsawicy, chorobie Parkinsona, chorobie popromiennej, chorobie powietrznej, chorobie morskiej, zespole Meniere'a, wymiotach u kobiet w ciąży. Lek jest przepisywany jako premedykacja, z rozległymi uszkodzeniami tkanek miękkich i skóry o charakterze urazowym, z chorobą posurowiczą, krwotocznym zapaleniem naczyń.

Przeciwwskazania

Difenhydramina nie jest przepisywana w przypadku przerostu gruczołu krokowego, jaskry z zamkniętym kątem przesączania, epilepsji, zwężenia pęcherza, zwężenia wrzodu trawiennego przewodu pokarmowego. W przypadku astmy oskrzelowej, karmienia piersią, ciąży, należy zachować ostrożność.

Skutki uboczne

Przyjmowanie leku może powodować drżenie, zawroty głowy, drętwienie w ustach, suchość w ustach, zwiększoną senność, nadwrażliwość na światło, osłabienie, bóle głowy, nudności, niedowład akomodacji, zmniejszenie szybkości reakcji psychomotorycznej, zaburzenia koordynacji ruchów. Stosowaniu leku Difenhydramina u dzieci może towarzyszyć uczucie euforii, drażliwości, paradoksalnej bezsenności.

Instrukcje dotyczące stosowania difenhydraminy (sposób i dawkowanie)

Tabletki difenhydraminy, instrukcje użytkowania

30-50 mg od jednego do trzech razy dziennie, czas trwania terapii to 10-15 dni.

W przypadku bezsenności 50 mg jest przepisywane na pół godziny przed snem.

W przypadku postencefalicznego, idiopatycznego parkinsonizmu początkowo przepisuje się 25 mg trzy razy dziennie, następnie dawkę stopniowo zwiększa się do 50 mg 4 razy dziennie.

W przypadku choroby lokomocyjnej co 6 godzin należy przyjmować tabletki 25-50 mg.

Instrukcje dotyczące stosowania difenhydraminy w ampułkach

Roztwór difenhydraminy wstrzykuje się dożylnie 20-50 mg leku, uprzednio rozpuszczonego w 100 ml 0,9 chlorku sodu, wstrzyknięcia domięśniowe wstrzykuje się raz 10-50 mg.

Instrukcje dotyczące stosowania doodbytniczych czopków z difenhydraminą

Czopki doodbytnicze po oczyszczającej lewatywy podaje się dwa razy dziennie.

Nakładanie kropli z difenhydraminą

W okulistyce - 2 krople roztworu (0,2-0,5%) wkrapla się 3 razy dziennie do każdego worka spojówkowego.

W alergologii - 0,05 g leku podaje się donosowo.

Przedawkowanie difenhydraminy

Przyjmowanie większych dawek powoduje depresję układu nerwowego, niedowład układu pokarmowego, suchość w ustach, rozszerzone źrenice, depresję. Nie opracowano swoistego antidotum; wymagane jest dożylne podawanie płynów zastępujących osocze, stosowanie leków zwiększających ciśnienie krwi. Niedopuszczalne jest stosowanie analeptyków, epinefryny.

Śmierć, uraz, zawał serca, paraliż są możliwe w przypadku poważnego przedawkowania.

Interakcja

Difenhydramina wzmacnia działanie leków działających depresyjnie na układ nerwowy. W przypadku stosowania razem z psychostymulantami odnotowuje się efekt antagonistyczny. Inhibitory MAO zwiększają aktywność antycholinergiczną leku. W leczeniu zatruć, zatruć lek zmniejsza skuteczność apomorfiny.

Warunki sprzedaży

Z receptą czy bez? Do zakupu wymagana jest recepta.

Warunki przechowywania

W ciemnym miejscu, niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie przekraczającej 30 stopni Celsjusza.

Okres przechowywania

Nie więcej niż 4 lata.

Specjalne instrukcje

Lek niekorzystnie wpływa na wykonywanie czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi, kontroli złożonych mechanizmów i prowadzenia pojazdów. W okresie terapii należy unikać spożywania napojów alkoholowych, ograniczając do minimum ekspozycję na słońce i promieniowanie ultrafioletowe. Działanie przeciwwymiotne leku może wprowadzać lekarza w błąd w diagnostyce różnicowej ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, rozpoznaniu objawów przedawkowania, zatrucia.

Międzynarodowa nazwa (INN) difenhydraminy: difenhydramina.

Farmakopea zawiera opis pod FS 42-0232-07.

Opisany na Wikipedii pod nazwą difenhydramina.

Często wymagana jest znajomość nazwy leku w języku łacińskim. Na przykład, oto przepis po łacinie:

Rp.: Dimedroli 0,05
D. t. re. N 10 w tabul.
S.

Pałeczki difenhydraminy po łacinie: baculi cum dimedrolum.

Formuła strukturalna substancji czynnej:

Difenhydramina jest lekiem?

W rzeczywistości lek nie jest narkotykiem, ale w połączeniu z napojami alkoholowymi iw dużych dawkach powoduje halucynacje, a także uzależnienie przy częstym stosowaniu.

Możesz pić difenhydraminę w ampułkach?

Ogólnie jest jednak możliwe, że stężenie substancji czynnej w ampułkach jest mniejsze niż w tabletkach.

Difenhydramina i alkohol

Przeciwwskazane jest przyjmowanie leku z alkoholem. Wzrasta działanie alkoholu, nasila się działanie hipnotyczne i możliwe jest poważne uszkodzenie organizmu. Wynik jest niemożliwy do przewidzenia, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek. Wódka z difenhydraminą może stać się ostatnim napojem w życiu osoby, która spożyła tę mieszankę, śmiertelna dawka może być bardzo mała w połączeniu z alkoholem.

Podczas ciąży

Przeciwwskazane w ciąży i karmieniu piersią.

Difenhydramina w ampułkach (zastrzyki): instrukcje użytkowania

Kompozycja

Opis

Wskazania do stosowania

Reakcje alergiczne (pokrzywka, katar sienny, obrzęk naczynioruchowy, kapilarotoksykoza), alergiczne zapalenie spojówek, ostre zapalenie tęczówki i oka, naczynioruchowy nieżyt nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok, alergiczne zapalenie skóry, dermatoza ze świądem.

W ramach terapii skojarzonej w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy, nadkwaśnego zapalenia żołądka.

Parkinsonizm, pląsawica, bezsenność.

Wymioty kobiet w ciąży, zespół Meniere'a, choroba lokomocyjna i powietrzna, choroba popromienna.

Rozległe urazy skóry i tkanek miękkich (oparzenia, zgniecenie), krwotoczne zapalenie naczyń, choroba posurowicza.

Ostrożnie stosować u pacjentów z nadczynnością tarczycy, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, chorobami układu sercowo-naczyniowego, w podeszłym wieku. Podczas zabiegu unikaj napojów alkoholowych i promieniowania UV.

Przeciwwskazania

Sposób podawania i dawkowanie

Efekt uboczny

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów lub objawów, które nie zostały opisane w tej sekcji, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem..

Z układu pokarmowego: suchość w ustach, drętwienie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.

Z układu nerwowego: bóle głowy, senność, uspokojenie, zawroty głowy, brak koordynacji, osłabienie, splątanie, niepokój, pobudzenie, nerwowość, drżenie, drażliwość, bezsenność, euforia, parestezje, zapalenie nerwu, drgawki.

Od zmysłów: upośledzona percepcja wzrokowa, podwójne widzenie, zawroty głowy, szum w uszach, ostre zapalenie błędnika.

Z układu moczowo-płciowego: częste lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, wczesne miesiączki.

Od strony narządów krwiotwórczych: niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość na światło.

Przedawkować

Objawy: zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, rozwój podniecenia (zwłaszcza u dzieci) lub depresja, rozszerzone źrenice, suchość w ustach, niedowład przewodu pokarmowego.

Leczenie: nie ma specyficznej odtrutki, płukanie żołądka, jeśli to konieczne - leki zwiększające ciśnienie krwi, tlen, dożylne podawanie płynów zastępujących osocze. Nie należy stosować adrenaliny ani analeptyków.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Wzmacnia działanie etanolu i leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.

Inhibitory monoaminooksydazy wzmacniają antycholinergiczną aktywność difenhydraminy.

Oddziaływanie antagonistyczne obserwuje się, gdy podaje się je razem z psychostymulantami.

Zmniejsza skuteczność apomorfiny jako środka wymiotnego w leczeniu zatruć.

Nasila działanie antycholinergiczne leku o działaniu antycholinergicznym M..

Farmaceutycznie niezgodny z amfoterycyną B, cefmetazolem sodowym, cefalotyną sodową, bursztynianem hydrokortyzonu, barbituranami, niektórymi rentgenowskimi środkami kontrastowymi, roztworami zasad i mocnych kwasów.

Środki ostrożności

Ciąża. Ostrożnie, pod ścisłym nadzorem lekarza, w czasie ciąży (nie przeprowadzono odpowiednich i ściśle kontrolowanych badań u kobiet w ciąży). Istnieją doniesienia o rozwoju biegunki i drżenia u noworodków w ciągu pierwszych 5 dni po urodzeniu, kiedy matce przepisano difenhydraminę w czasie ciąży. Podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Stosowanie u dzieci: Difenhydramina nie powinna być stosowana u noworodków i wcześniaków. U pacjentów pediatrycznych leki przeciwhistaminowe, zwłaszcza przedawkowanie, mogą powodować halucynacje, drgawki lub śmierć. Podobnie jak u dorosłych, leki przeciwhistaminowe mogą zmniejszać aktywność umysłową u dzieci. Difenhydramina może powodować pobudzenie u małych dzieci..

Stosowanie u osób w podeszłym wieku (około 60 lat i więcej): Leki przeciwhistaminowe częściej powodują zawroty głowy, uspokojenie i niedociśnienie u pacjentów w podeszłym wieku.

Difenhydramina ma działanie podobne do atropiny, dlatego należy ją stosować ostrożnie u pacjentów z astmą oskrzelową w wywiadzie, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, nadczynnością tarczycy, chorobami układu krążenia lub nadciśnieniem. Stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami dolnych dróg oddechowych, w tym astmą.

Informacje dla pacjentów. Difenhydramina może powodować senność i działa addytywnie z alkoholem.

Rakotwórczość, mutageneza, wpływ na płodność: Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach w celu określenia potencjału mutagennego i rakotwórczego.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu i potencjalnie niebezpieczne mechanizmy: pacjenci powinni powstrzymywać się od wszelkiego rodzaju czynności wymagających zwiększonej uwagi, szybkich reakcji psychicznych i motorycznych.

DIMEDROL

Aktywne składniki

Skład i forma uwalniania leku

Roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego w postaci klarownego, bezbarwnego płynu.

1 ml
chlorowodorek difenhydraminy10 mg

Substancje pomocnicze: woda d / i - do 1 ml.

1 ml - ampułki (5) - opakowania z wyprofilowanymi komórkami (1) - opakowania kartonowe.
1 ml - ampułki (5) - opakowanie z wyprofilowanymi komórkami (2) - opakowania kartonowe.

efekt farmakologiczny

Bloker receptorów histaminowych H 1. Ma działanie przeciwalergiczne, działa miejscowo znieczulająco, przeciwskurczowo i umiarkowanie blokująco na zwoje. Przyjmowany doustnie działa uspokajająco i nasennie, ma umiarkowane działanie przeciwwymiotne, a także ma ośrodkowe działanie antycholinergiczne.

W przypadku podawania pozajelitowego pacjentom z niedoborem objętości krwi krążącej możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi i zwiększenie istniejącego niedociśnienia.

Stosowany zewnętrznie działa antyalergicznie.

Farmakokinetyka

Jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi 50%. C max osiągane jest po 20-40 minutach (najwyższe stężenie występuje w płucach, śledzionie, nerkach, wątrobie, mózgu i mięśniach). Wiązanie z białkami osocza - 98-99%. Wnika w BBB. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, częściowo w płucach i nerkach. T 1/2 - 4-10 h. W ciągu dnia jest całkowicie wydalany przez nerki w postaci metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. Znaczne ilości są wydzielane z mlekiem i mogą powodować sedację u niemowląt (może wystąpić paradoksalna reakcja charakteryzująca się nadmierną pobudliwością).

Przy stosowaniu zewnętrznym wchłanianie jest nieznaczne, naruszenie integralności skóry zwiększa wchłanianie difenhydraminy.

  • Zadaj pytanie alergologowi
  • Zobacz instytucje
  • Kupuj leki

Wskazania

Alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, przewlekła pokrzywka, swędzące dermatozy, dermatografizm, choroba posurowicza; w kompleksowej terapii reakcji anafilaktycznych i anafilaktoidalnych, obrzęku Quinckego i innych stanów alergicznych. Bezsenność, pląsawica, zespół Meniere'a, choroba lokomocyjna i powietrzna jako lek przeciwwymiotny. Oparzenia słoneczne i oparzenia pierwszego stopnia; ukąszenia owadów; swędzenie różnego pochodzenia (z wyjątkiem świądu z cholestazą): egzema, ospa wietrzna, alergiczne podrażnienia skóry, kontaktowe zapalenie skóry spowodowane kontaktem z roślinami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na difenhydraminę.

Do stosowania ogólnoustrojowego: jaskra z zamkniętym kątem, przerost gruczołu krokowego, zwężające wrzody żołądka i dwunastnicy, zwężenie szyi pęcherza, astma oskrzelowa, padaczka; dzieci poniżej 14 roku życia (do podawania doustnego); wiek dzieci do 7 miesięcy (do stosowania pozajelitowego).

Środki ostrożności: podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, nadczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, choroby sercowo-naczyniowe, choroby oskrzelowo-płucne.

Do użytku zewnętrznego: jednoczesne stosowanie jakichkolwiek leków zawierających difenhydraminę; aplikacja na duże powierzchnie skóry; dzieci poniżej 2 lat.

Ostrożnie: uszkodzenie skóry w miejscu aplikacji, aplikacja na błony śluzowe.

Dawkowanie

Podawane doustnie, pozajelitowo i zewnętrznie.

Wewnątrz wyznaczyć dorosłych i dzieci powyżej 14 roku życia w pojedynczej dawce 50 mg. Schemat i czas użytkowania ustalane są indywidualnie, w zależności od wskazań.

Podawana dożylnie lub głęboko domięśniowo dorosłym i dzieciom powyżej 14 roku życia w pojedynczej dawce 10-50 mg, maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W przypadku dzieci w wieku od 7 miesięcy do 14 lat dawkę ustala się w zależności od wieku.

Zewnętrznie. Nakładać na zmienioną chorobowo skórę 3-4 razy dziennie.

Skutki uboczne

Z układu nerwowego: bóle głowy, uspokojenie, senność, zawroty głowy, brak koordynacji, osłabienie, splątanie, niepokój, pobudzenie, nerwowość, drżenie, drażliwość, bezsenność, euforia, parestezje, zapalenie nerwu, drgawki.

Z układu pokarmowego: suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, bóle w okolicy nadbrzusza, jadłowstręt, biegunka, zaparcia.

Z układu oddechowego: suchość błony śluzowej jamy nosowej i gardła, zwiększona lepkość plwociny, uczucie ucisku w klatce piersiowej, kichanie, przekrwienie błony śluzowej nosa.

Od strony układu sercowo-naczyniowego: kołatanie serca, obniżenie ciśnienia krwi, tachykardia, ekstrasystole.

Z układu krwiotwórczego: niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza.

Z układu moczowo-płciowego: częste lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, wczesne miesiączki.

Od zmysłów: upośledzona percepcja wzrokowa, podwójne widzenie, zawroty głowy, szum w uszach, ostre zapalenie błędnika.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, wysypka skórna, świąd, wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość na światło.

Inne: zwiększone pocenie się, dreszcze.

Interakcje lekowe

Przy równoczesnym stosowaniu wzmacnia działanie etanolu i leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.

Przy równoczesnym stosowaniu inhibitory MAO wzmagają działanie antycholinergiczne difenhydraminy.

Oddziaływanie antagonistyczne obserwuje się, gdy podaje się je razem z psychostymulantami.

Zmniejsza skuteczność apomorfiny jako środka wymiotnego w leczeniu zatruć.

Nasila działanie antycholinergiczne leków o działaniu antycholinergicznym.

Specjalne instrukcje

W okresie kuracji nie należy wystawiać się na działanie promieni słonecznych; należy unikać alkoholu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i posługiwania się mechanizmami

Stosować ostrożnie u pacjentów wykonujących potencjalnie niebezpieczne czynności wymagające zwiększonej uwagi i szybkich reakcji psychomotorycznych.

Ciąża i laktacja

W okresie ciąży i laktacji (karmienie piersią) difenhydramina jest stosowana ostrożnie, zgodnie ze ścisłymi wskazaniami, w przypadkach, gdy oczekiwany efekt terapeutyczny dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia.

Znaczne ilości difenhydraminy są wydzielane z mlekiem matki i mogą powodować sedację u niemowląt (może wystąpić paradoksalna reakcja charakteryzująca się nadmierną pobudliwością).

Difenhydramina (roztwór): instrukcje użytkowania

Formularz dawkowania

Roztwór do wstrzykiwań, 1% 1 ml jako inne ZUM

Kompozycja

1 ml roztworu zawiera

substancja czynna: chlorowodorek difenhydraminy w 100% substancji 10 mg,

zaróbka: woda do wstrzykiwań.

Opis

Przejrzysty, bezbarwny płyn.

Grupa farmakoterapeutyczna

Ogólnoustrojowe leki przeciwhistaminowe. Etery aminoalkilowe. Difenhydramina.

Kod ATX R06AA02

Właściwości farmakologiczne

Wiązanie z białkami osocza - 98-99%. Większość jest metabolizowana w wątrobie, mniejsza jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 godzin. Okres półtrwania (T1 / 2) wynosi 1-4 godziny. Dobrze rozprowadzany w organizmie, przenika przez barierę krew-mózg.
Jest metabolizowany głównie w wątrobie na drodze hydroksylacji i sprzęgania z glukuronidami; produkty biotransformacji są wydalane z moczem. Jest wydzielany z mlekiem matki i może powodować uspokojenie u niemowląt. Maksymalna aktywność rozwija się po 1 godzinie, czas działania wynosi od 4 do 6 godzin.

Bloker receptora H1-histaminowego I generacji niweluje skutki działania histaminy, które przejawiają się poprzez ten typ receptora. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy jest spowodowany blokadą receptorów H3-histaminy w mózgu i hamowaniem ośrodkowych struktur cholinergicznych. Ma wyraźne działanie przeciwhistaminowe, zmniejsza lub zapobiega skurczom mięśni gładkich wywołanym przez histaminę, zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych, obrzękowi tkanek, swędzeniu i przekrwieniu. Wywołuje efekt znieczulenia miejscowego (doustnie powoduje krótkotrwałe drętwienie błon śluzowych jamy ustnej), blokuje receptory cholinergiczne zwojów nerwowych (obniża ciśnienie krwi) i ośrodkowego układu nerwowego, działa uspokajająco, nasennie, przeciwparkinsonowo i przeciwwymiotnie. Antagonizm z histaminą objawia się w większym stopniu w odniesieniu do miejscowych reakcji naczyniowych w stanach zapalnych i alergiach niż ogólnoustrojowych, tj. obniżenie ciśnienia krwi. Jednak w przypadku podawania pozajelitowego pacjentom z niedoborem objętości krwi krążącej możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi i zwiększenie istniejącego niedociśnienia z powodu działania blokującego zwoje. U osób z miejscowym uszkodzeniem mózgu i padaczką aktywuje (nawet w małych dawkach) wyładowania epileptyczne w EEG i może wywołać napad padaczkowy. W większym stopniu jest skuteczny w skurczu oskrzeli wywołanym przez wyzwalacze histaminy (tubokuraryna, morfina), w mniejszym przy skurczu oskrzeli o charakterze alergicznym. Działanie uspokajające i nasenne jest bardziej widoczne przy powtarzanych dawkach.

Wskazania do stosowania

- wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka, katar sienny, obrzęk naczynioruchowy, alergiczne zapalenie spojówek, reakcje alergiczne związane z lekami

- krwotoczne zapalenie naczyń (kapilarotoksykoza)

- swędzące dermatozy, swędzenie

- polimorficzny rumień wysiękowy

Sposób podawania i dawkowanie

Lek jest przepisywany dorosłym domięśniowo i dożylnie. Nie podawać leku podskórnie ze względu na działanie drażniące. Przy podaniu domięśniowym pojedyncza dawka to 10-50 mg (1-5 ml), maksymalna pojedyncza dawka to 50 mg (5 ml), najwyższa dawka dobowa to 150 mg (15 ml). Dożylnie lek należy podawać kroplowo w dawce 20-50 mg (2-5 ml) difenhydraminy w 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu. Czas trwania leczenia zależy od osiągniętego efektu i tolerancji leku..

Skutki uboczne

Z układu nerwowego i narządów zmysłów: ogólne osłabienie, zmęczenie, uspokojenie, zmniejszenie uwagi, zawroty głowy, senność, bóle głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, zmniejszenie szybkości reakcji psychomotorycznych, niepokój, zwiększona pobudliwość, lęk przed śmiercią, drażliwość, nerwowość, bezsenność, euforia, splątanie, drżenie, zapalenie nerwu, drgawki, parestezje, rozszerzone źrenice, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, ostre zapalenie błędnika, szum w uszach. U pacjentów z miejscowymi zmianami w mózgu lub padaczką aktywowane są konwulsyjne wyładowania w EEG (nawet przy stosowaniu małych dawek difenhydraminy) i lek może wywołać napad padaczkowy.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego: niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardia, ekstrasystole.
Z układu krwionośnego: agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna.
Z przewodu pokarmowego: suchość w ustach, krótkotrwałe drętwienie błony śluzowej jamy ustnej, jadłowstręt, nudności, ból w nadbrzuszu, wymioty, biegunka, zaparcia.
Z układu moczowo-płciowego: częste i / lub trudne oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, wczesne miesiączki.

Z układu oddechowego: suchość błony śluzowej nosa i gardła, przekrwienie błony śluzowej nosa, zgrubienie wydzieliny oskrzelowej, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, zadyszka.
Ze skóry i jej pochodnych: przekrwienie, swędzenie, polimorficzne wysypki, sinica skóry i błon śluzowych.

Reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia: miejscowa martwica po podaniu podskórnym i śródskórnym.
Inne: zwiększone pocenie się, dreszcze, gorączka, zespół hipertermii, nadwrażliwość na światło.

Przeciwwskazania

- jaskra z zamkniętym kątem przesączania, nawet w Kazachstanie, jest obecna w ZUM

- przerost prostaty

- wrzód zwężający żołądka i dwunastnicy

- zwężenie szyi pęcherza

- Ciąża i laktacja

- nadwrażliwość na lek

- dzieci i młodzież do 18 lat

- wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT lub długotrwałe stosowanie leków, które mogą wydłużać odstęp QT

- zaburzenia rytmu serca

Interakcje lekowe

Difenhydramina nasila działanie środków znieczulających, nasennych, uspokajających, narkotycznych i znieczulających miejscowo. W połączeniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi można zwiększyć działanie przeciwcholinergiczne i hamujące na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku stosowania z lekami analeptycznymi istnieje ryzyko wystąpienia drgawek. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO i difenhydraminy może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi, a także wpływać na ośrodkowy układ nerwowy i oddechowy. Stosowanie difenhydraminy razem z lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać uczucie zmęczenia. Lek wzmacnia działanie etanolu, zmniejsza skuteczność apomorfiny jako środka wymiotnego w leczeniu zatruć. Nie należy podawać jednocześnie z preparatami zawierającymi difenhydraminę, w tym do stosowania miejscowego.

Niezgodność. Nie mieszać z innymi lekami w tym samym pojemniku. Używać tylko zalecanego rozpuszczalnika.

Specjalne instrukcje

Nie zaleca się podawania podskórnego. Ponieważ difenhydramina ma działanie podobne do atropiny, należy ją stosować ostrożnie u pacjentów z niedawnymi chorobami układu oddechowego (w tym astmą), z tą samą historią, nie jestem teraz specyficzną chorobą z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, z nadczynnością tarczycy, chorobami układu sercowo-naczyniowego, niedociśnieniem tętniczym. Może pogorszyć przebieg obturacyjnych chorób płuc, ciężkich schorzeń układu sercowo-naczyniowego, niedrożności jelit, stanu z niedrożnością dróg żółciowych. Difenhydramina może powodować letarg, a także wywoływać pobudzenie i halucynacje, drgawki, zwłaszcza w przypadku przedawkowania. Stosować ostrożnie u pacjentów w wieku powyżej 60 lat ze względu na większe prawdopodobieństwo zawrotów głowy, sedacji i niedociśnienia tętniczego.

Ostrożnie przepisuj pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Podczas zabiegu należy unikać promieniowania UV i spożywania alkoholu. Pacjenci muszą poinformować lekarza o stosowaniu tego leku: działanie przeciwwymiotne może skomplikować rozpoznanie zapalenia wyrostka robaczkowego i rozpoznanie objawów przedawkowania innych leków.

Cechy wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdu lub potencjalnie niebezpieczne mechanizmy

Ponieważ difenhydramina ma działanie uspokajające i nasenne, podczas leczenia lekiem należy powstrzymać się od potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Przedawkować

Objawy: suchość w ustach, depresja oddechowa, trwałe rozszerzenie źrenic, zaczerwienienie twarzy, depresja lub pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, depresja, splątanie, hiperkinezja, drgawki, majaczenie, tachykardia, arytmia. Opisano przypadek rozwoju rabdomiolizy po przedawkowaniu difenhydraminy.

Leczenie: leczenie objawowe i wspomagające z dokładnym monitorowaniem czynności układu oddechowego i ciśnienia krwi. Epinefryna i analeptyki są niedozwolone. Dożylne wstrzyknięcie kroplowe płynów zastępujących osocze, tlenoterapia. Fizostygminę (dożylnie 0,02-0,06 mg / kg masy ciała) można przepisać jako odtrutkę w przypadku kilkakrotnego przedawkowania chlorowodorku difenhydraminy, jeśli nasilą się objawy przeciwcholinergiczne. W przypadku przedawkowania fizostygminy zaleca się podanie atropiny. W przypadku wystąpienia drgawek i objawów pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego diazepam należy podawać pozajelitowo.

Forma wydania i opakowanie

1 ml w szklanych ampułkach.

10 ampułek wraz z instrukcją do użytku medycznego w języku państwowym i rosyjskim oraz ceramiczną tarczą do cięcia lub ceramicznym nożem ampułkowym umieszcza się w pudełku kartonowym.

5 ampułek umieszczono w blistrze wykonanym z folii z polichlorku winylu i lakierowanej folii aluminiowej.

2 blistry wraz z instrukcją do użytku medycznego w języku państwowym i rosyjskim oraz ceramiczną tarczą tnącą lub ceramicznym nożem z ampułką umieszcza się w pudełku kartonowym.

Dopuszcza się pakowanie leku w ampułki z pierścieniem wyłamującym lub kropką i nacięciem; nie należy wkładać ceramicznej tarczy tnącej ani ampułkowego noża ceramicznego.

Warunki przechowywania

Przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze nie przekraczającej 25 ° С.

Trzymać z dala od dzieci!

Okres przechowywania

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.