Egzema u psów

Egzema u psów to jedna z najczęstszych chorób skóry występujących przy szczekaniu wąsów. U jej podstaw leży zapalenie skóry, które atakuje tylko głębokie warstwy skóry (a nie tylko „na wierzch”). Najczęściej występuje u starszych psów lub psów z fałdami lub grubym podszerstkiem. Dziś porozmawiamy o objawach egzemy u psów, a także o tym, jak leczyć ją w domu..

Rodzaje egzemy

Wyprysk neuropatyczny to reakcja skórna na zaburzenie autonomiczne (rzadziej wrodzone, częściej pojawiające się po pewnym czasie po chorobie). W przypadku tego typu egzemy pada symetrycznie, zlokalizowana wzdłuż grzbietu lub oddziałując na zewnętrzną stronę ud. Po wystąpieniu stresu nerwowego wysypka postępuje, a swędzenie nasila się.

Wyprysk pourazowy to reakcja organizmu na podrażnienie lub uszkodzenie skóry. Obroża może być nawet obrożą uciskającą i ocierającą (u wrażliwych zwierząt). Również stan zapalny może być poprzedzony odmrożeniami lub oparzeniami. Zapalone rany, zaczesane miejsca ukąszeń pasożytów i inne nieleczone na czas urazy są częstymi prowokatorami wyprysku.

Wyprysk odruchowy to reakcja skóry na czynnik drażniący. Może objawiać się zarówno w wyniku wpływów zewnętrznych (brud, łupież, substancje chemiczne i toksyczne, pasożyty itp.), Jak i problemów wewnętrznych (robaki, brak równowagi składników odżywczych, zaburzenia hormonalne, alergie, choroby wewnętrzne).

Przyczyny egzemy u psów

Nawet pozornie nieistotny czynnik może wywołać wyprysk u psa. Może to być kurz, pasożyty skóry i czynniki drażniące. Ale dowiedzmy się jak najwięcej czynników:

  • Kurz.
  • Chemia (kwasy, zasady). Należy również uważać na detergenty (na przykład mydła). Kosmetyki pielęgnacyjne dla psów również należy dobierać nie tylko tak, ale dokładnie i bardzo starannie..
  • Pasożyty skóry. Ślina tych krwiopijców zawiera substancje drażniące, które prowadzą do stanu zapalnego niektórych obszarów skóry. Ale nie zapominaj, że sam pies rozerwie skórę pazurami łap, co znowu może najpierw doprowadzić do zapalenia skóry, a tam nie jest daleko od egzemy..
  • Pasożyty śródskórne. Należą do nich roztocza żyjące w skórze (świerzb, nużeńce, sarkopteza). Usunięcie tych gadów jest znacznie trudniejsze niż skórne „szkodniki”.
  • Serdecznie. Nadmierne temperatury są szkodliwe dla zdrowia Twojego zwierzaka. Jeśli masz prywatny dom z kuchenką, nie pozwól swojemu psu leżeć bardzo blisko niego. Jeśli zwierzę się przegrzeje (naciska np. Bokiem do pieca), wówczas istnieje duże ryzyko, że rozwinie się u niego egzema.

Lato z krótkimi lub jasnymi włosami powinno być niezwykle ostrożne. Oparzenia słoneczne są również szkodliwe i niebezpieczne..

Czynniki wpływające na chorobę

Istnieją czynniki predysponujące, które zwiększają „prawdopodobieństwo” wystąpienia egzemy u Twojego psa. Obejmują one:

  • Niewłaściwa pielęgnacja. Może to obejmować niewystarczające lub zbyt aktywne, częste. Zwierzęta nie potrzebują cotygodniowego mycia i pielęgnacji włosów tak samo jak ludzie. A jeśli źle jest wybierać kosmetyki pielęgnacyjne do wąsów, to problemów skórnych nie da się uniknąć.
  • Niewłaściwe odżywianie. Z powodu niezrównoważonej lub niepiśmiennej diety zwierzęta zapadają na wiele różnych chorób. A egzema u psów to tylko kwiat.
  • Słaba odporność lub skłonność do alergii. A jeśli są też robaki, alergia pojawia się jeszcze szybciej..
  • Zmiana poziomu hormonów.
  • Naprężenie. Nerwowe obciążenia nie prowadzą do dobrego. Czynnik stresu może wywołać problemy zdrowotne nie od razu, ale po pewnym czasie (tydzień, miesiąc lub nawet dłużej). Czasami właściciele zastanawiają się, co spowodowało wyprysk psa. Wydaje się, że nie było stresu, a potem okazuje się, że kilka miesięcy temu właściciele wyjechali, albo był ruch.
  • Choroby narządów wewnętrznych. Każda patologia. Utajony, ostry lub przewlekły.
  • I stan skóry. Czasami nadmierna suchość wywołuje rozwój zapalenia skóry i egzemy, ale zbyt mokra skóra powinna ostrzec właściciela psa. Ponadto psy nie mają gruczołów potowych.

Jak rozwija się egzema (przykład z egzemą ludzką, ale dotyczy to również psów):

Objawy egzemy u psów

Nie jest łatwo zauważyć objawy egzemy u psów na wczesnym etapie. Zwłaszcza jeśli piesek jest bardzo zarośnięty. Dlatego pierwsze oznaki można zauważyć tylko na obszarach „prawie bezwłosych”, np. Na brzuchu.

  • Najpierw na dotkniętych obszarach pojawiają się małe czerwone plamki. Stopniowo łączą się w duże. W środku tych plam z czasem tworzy się ropień, który pęka. A teraz na środku czerwonej plamki pojawia się brązowa skorupa. Jeśli jest wiele krost i szybko pękają, skóra staje się naprawdę przerażająca. Zmienia się w solidną, jasnoczerwoną wrzodziejącą powierzchnię. A potem weterynarze mówią o wypryskach płaczących u psów..
  • Płaszcz również się zmienia. Na początku staje się rozczochrany i sztywniejszy. A potem zaczyna całkowicie wypadać.
  • Zwierzę bardzo cierpi. Egzema u psa jest raczej „męczącą” chorobą, ponieważ obszar dotknięty chorobą powiększa się, pękają krosty, a skóra boli. A jeśli pies nie otrzyma niezbędnej opieki weterynaryjnej, oznacza to, że środkowe warstwy skóry (sama skóra właściwa) są już dotknięte..
  • Swędzący. Wystarczy, że skóra wygląda jak wrzód, więc też swędzi. Pies rani się jeszcze bardziej pazurami. Wprowadza infekcję, w wyniku której rozwija się zakaźne zapalenie skóry.

W przypadku przewlekłej egzemy (suchej) u psów skóra staje się szorstka. W niektórych przypadkach pokrywa się łuskami, w innych materiał lśni jak połysk. Wynika to z faktu, że bardzo się rozciąga. Z tego powodu zaczyna pękać, a wzdłuż krawędzi rany, oprócz płynącej posoki, widoczne są również kawałki martwej tkanki. Ale wysypka, swędzenie, czerwone plamy i krosty nadal nie znikają, chociaż jest ich już mniej niż przy ostrym wyprysku.

Na zdjęciu kilka przykładów objawów egzemy u psów:

Leczenie psa egzemą

Jak leczyć egzemę u psów w domu? Leczenie należy rozpocząć od znalezienia przyczyny. Dlatego należy skontaktować się z weterynarzem, który przeprowadzi dodatkowe badania (w razie potrzeby USG, badania krwi i moczu). Jeśli przyczyną jest alergia na jakikolwiek produkt lub lek, należy go wyeliminować i podać zwierzęciu leki przeciwhistaminowe. Jeśli diagnoza - wyprysk jest nadal potwierdzona, konieczne jest rozpoczęcie eliminacji wszystkich podejrzanych czynników drażniących skórę:

  • warstwa brudu;
  • pasożyty - pchły, kleszcze itp.;
  • nadmierne ciepło i nasłonecznienie;
  • wilgoć;
  • chemikalia, z którymi pies mógł mieć kontakt.

Aby zwierzę nie drapało już i nie uszkadzało zapalnej skóry, eksperci zalecają noszenie obroży o odpowiednim rozmiarze podczas leczenia.

Zwykle wystarczy, aby leczenie zadziałało i wyprysk psa zniknął.

Zalecenia dotyczące leczenia

Dla wygody obróbki dotkniętego obszaru konieczne jest usunięcie włosów. Tylko to jest robione ostrożnie, ponieważ każdy dotyk powoduje dziki ból. Jeśli wyprysk płacze, to nawet po wyeliminowaniu pierwotnej przyczyny należy przepisać antybiotyki (otwarta rana jest bramą do infekcji). Pamiętaj, aby przepisać leki miejscowe (bezpośrednio na dotknięty obszar). Ale z powodu długotrwałego leczenia przestają pomagać, należy je wymienić, w przeciwnym razie nie będzie powrotu do zdrowia. Możesz wymienić te leki tylko za zgodą weterynarza, w przeciwnym razie możesz pogorszyć przebieg choroby i będziesz musiał zacząć od nowa. W przypadku skóry suchej potrzebne są maści (lepsze byłyby antybakteryjne), a przy wyprysku płaczącym u psów należy stosować kompozycje suszące.

Skóra powinna być zawsze sucha i czysta. Miej oko na pomieszczenie (nie powinno być przeciągów ani dużej wilgotności). Zmień dietę. Wzbogacają go w cynk i siarkę (dzięki czemu skóra szybciej się regeneruje), witaminy (w szczególności kwas askorbinowy, kwas foliowy), pierwiastki śladowe.

Wyprysk płaczący u psów - cechy lecznicze

Należy wspomnieć, że nie jest możliwe samodzielne wyleczenie „mokrej” (a raczej mokrej) egzemy u zwierzęcia bez postawienia trafnej diagnozy. Rozpoznanie chorób skóry, zwłaszcza tych dotyczących wewnętrznych warstw naskórka, jest dość trudne. Może to zrobić tylko specjalista na podstawie wyników różnych metod badawczych..

Rozwój mokrej egzemy u psów można zahamować za pomocą leków, które mogą wchłaniać wydzielinę (absorbenty) i mają właściwości ściągające o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym.

Popularnym przedstawicielem tej grupy stał się sprawdzony produkt wielofunkcyjny - makaron Lassar. W większości składa się ze skrobi (30%) i lanoliny, które są nie tylko dobrymi składnikami o konsystencji pasty, ale także doskonałymi absorbentami. Cynk, również znajdujący się w paście, ma właściwości ściągające i lecznicze. Kolejny składnik, kwas salicylowy, ma działanie przeciwzapalne i bakteriobójcze. Ponadto lek ten nie zawiera hormonów, co praktycznie eliminuje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych przy stosowaniu zawierających go leków..

Przyczyn tego typu wyprysku jest sporo, wśród nich częściej wskazuje się:

  • Reakcja alergiczna;
  • konsekwencje urazów;
  • psychosomatyka (konsekwencja stresu).

Często mokra postać wyprysku zamienia się w suchą, w której w okresach zaostrzeń ponownie pojawia się zagojony stan zapalny.

Suchy wyprysk u psów - cechy lecznicze

W przypadku stwierdzenia ciężkich zmian spowodowanych suchym wypryskiem psom przepisuje się kompleksowe leczenie. Czasami - tylko systemowe lub lokalne, w zależności od przyczyn, które go sprowokowały. Na początek wyeliminowane są irytujące czynniki. W przypadku leczenia ogólnoustrojowego przez lekarza weterynarii przepisywane są leki przeciwhistaminowe lub hormonalne.

Do stosowania miejscowego przepisywane są spraye, szampony, maści, które mają działanie przeciwzapalne, a także te, które mogą działać przeciwko bakteriom i grzybom, aby zapobiec wtórnej infekcji i ją leczyć.

Najważniejsze jest, aby poznać przyczyny, które spowodowały powstanie suchej egzemy i skontaktować się z lekarzem weterynarii na czas. Nieprawidłowo lub późno rozpoczęte leczenie choroby może być skomplikowane działaniem wtórnej infekcji i prawdopodobieństwem niezauważenia groźniejszej choroby.

Zapobieganie

Aby uniknąć pojawienia się egzemy u psa, nie należy dopuszczać do działania żadnego z możliwych czynników, a także uważać, jeśli istnieją przynajmniej jakieś predyspozycje. Konkurować z dietą, dbać o zwierzę (ale nie za bardzo, to też źle), nie przegrzewać ani nie przechłodzić.

Wypędź robaki w czasie, lecz je z pasożytów skóry. I proszę nie zapominać o wizytach u weterynarza. Co najmniej raz w roku (w przypadku starszych wąsów możliwe jest dwa razy w roku) poddawać się testom i badaniom. Dzięki temu nie „przegapisz” procesu zapalnego (krew „powie ci”) i dzięki temu nie stracisz z oczu zdrowia swojego zwierzaka.

Upewnij się, że obroża i kaganiec nie ocierają skóry psa. W pierwszej chwili może pojawić się zapalenie skóry, które dość szybko bez odpowiedniego leczenia lub pod wpływem jakiegoś czynnika predysponującego „zamienia się” w egzemę, z którą dużo trudniej walczyć.

Wciąż masz pytania? Możesz poprosić ich o to lekarza weterynarii na naszej stronie w polu komentarzy poniżej, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe..

Funkcje diagnostyki, leczenia i zapobiegania egzemy u psów

Egzema to choroba, która atakuje powierzchowne i głębokie warstwy skóry z tworzeniem się charakterystycznej wysypki, grudek i ropni. Patologii towarzyszy świąd o różnym nasileniu, ale u psów długowłosych może pozostać niezauważony przez długi czas.

Starzejące się psy są najbardziej podatne na wyprysk, przedwczesne i niewykwalifikowane samoleczenie maskuje objawy i komplikuje diagnozę. W postaci przewlekłej wymaga ciągłego monitorowania i kosztownej terapii.

  1. Powody
  2. Rodzaje egzemy
  3. Mokry
  4. Suchy
  5. Przewlekła forma
  6. Objawy i diagnoza
  7. Funkcje diagnostyczne
  8. Możliwe komplikacje
  9. Czy jest przenoszona na ludzi?
  10. Leczenie
  11. Przepisy ludowe
  12. Dieta lecznicza
  13. Zapobieganie

Powody

Egzema u psów występuje w postaci ostrej, podostrej i przewlekłej, może być sucha i płacząca. Każda z postaci jest rozproszona (z dużym obszarem zmiany) lub zlokalizowana (ograniczona). W postaci przewlekłej wyprysk jest częściej suchy, jak również wyprysk okołoranowy, neuropatyczny (na tle stresu), paratraumatyczny (po rozległych urazach).

  • Działanie czynników negatywnych. Zła pielęgnacja psa, brud, brak higieny i dni mycia. U zwierząt, które spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu, częściej obserwuje się piodermię międzypalcową z powodu ciągłego kontaktu z kurzem, śniegiem i solą oraz zamarzania mokrych łap. Egzema występuje u psów z gęstymi łapami w przestrzeniach międzypalcowych i między opuszkami podeszwowymi (czarne teriery, pudle), gdy właściciele nie myją dobrze łap po spacerze i nie wysychają całkowicie. Skóra pod sierścią zaczyna moknąć, pojawia się ognisko egzemy. W tym miejscu skóra pęka, uwalnia się posoka, która staje się doskonałą pożywką dla mikroflory bakteryjnej i grzybowej.
  • Odczynniki chemiczne. Często człowiek po przeczytaniu błyszczących magazynów uważa, że ​​dla psiej rodziny stosowanie masy kosmetyków to sposób na życie. Niewątpliwie pies pachnący jak pies z grudką splątanych splotów zamiast wełny to ponury obraz. Ale także stosowanie żeli, olejków do skóry i wełny, perfum, pudrów itp. opcje makijażu nie są pomocne. Skóra psa bez gruczołów potowych, nadmierna miłość właściciela do glamour obarczona jest pojawieniem się łuszczenia, zaczerwienienia i utraty właściwości ochronnych.
  • Alergiczne zapalenie skóry. Może działać jako reakcja organizmu na zapachy, jedzenie. Węch zwierzęcia jest kilkakrotnie słabszy niż człowieka, a właściciel uważa za przyjemny „atak gazu” dla zwierzaka. Przed użyciem aromatów, papierosów w pomieszczeniu należy pomyśleć kilka razy. Nie myj legowiska dla psa silnym zapachem. Niektóre pokarmy powodują objawy alergicznego zapalenia skóry, które objawia się wypryskiem. W takim przypadku wystarczy zmienić dietę i wszystko wróci do normy..
  • Pasożyty skórne i podskórne. Kleszcze, wszy, wszy, pchły prawie zawsze wywołują egzemę, objawiającą się swędzeniem, drapaniem i infekcją bakteryjną. Choroby takie jak świerzb skórny, nużyca działają jak pasożyty śródskórne; podczas rozmnażania kleszczy powstają doskonałe warunki do rozwoju gronkowców, mikromycetów, które z kolei powodują ciężkie stany zapalne.
  • Hipertermia. Albo wpływ wysokich temperatur na organizm psa. Wiele ras psów jest przeciwwskazanych do przebywania na słońcu przez długi czas (pit bull, labrador, brachycefalic itp.), Prawie wszystkie psy wolą leżeć w chłodnych miejscach w upale. Błędem właścicieli jest chodzenie po otwartej przestrzeni przy wysokiej temperaturze na zewnątrz, gdy zabierają zwierzaki na plażę, gdzie nie mają gdzie się schować przed upałem. Częstym błędem jest pozostawienie zwierzęcia w samochodzie pod palącymi promieniami słońca w szczelnie zamkniętej kabinie, jest to obarczone nie tylko pojawieniem się patologii skóry, ale także śmiercią.
  • Zaburzenia hormonalne Oznaką zaburzeń endokrynologicznych w organizmie jest pojawienie się suchego wyprysku na skórze.
  • Czynniki stresu. Wyprysk neuropatyczny zwykle rozwija się przy długotrwałym narażeniu na stres i jest przewlekły.
  • Choroby narządów wewnętrznych. Najczęściej przyczyną egzemy jest naruszenie dopływu krwi do skóry. Zlokalizowane obszary skóry właściwej obumierają; gdy bakterie przyczepiają się, choroba ulega pogorszeniu.
  • Infekcje bakteryjne. Leptospiroza i upośledzony przepływ krwi w naczyniach włosowatych sprzyjają martwicy skóry właściwej i błon śluzowych, a następnie tworzeniu się egzemy.

Według praktycznych obserwacji jego przyczyny nie są w pełni zrozumiałe, ale duży procent przypisuje się patologiom układu nerwowego. Nawet rolę chorób endokrynologicznych uważa się za ich wpływ na ośrodkowy układ nerwowy z zaburzeniami regulacji współczulnej i neurotroficznej..

Rodzaje egzemy

Podczas diagnozowania rozróżnia się dwa rodzaje egzemy - suchy i płaczący. Oba typy przejawów patologii różnią się na obrazie zewnętrznym, w miejscach lokalizacji, w kształcie i wieku psa..

Mokry

Jego wygląd jest nieprzyjemny, bardziej przypomina otwartą ranę o charakterystycznej zawartości. Początkowo hodowca nie przywiązuje wagi do pojawiającego się stanu zapalnego, zwłaszcza jeśli jest on ukryty pod grubymi i długimi włosami. Stopniowo na górnej warstwie skóry właściwej rozwija się silne podrażnienie z tworzeniem się grudek, pęcherzyków z przezroczystą (surowiczą) zawartością na powierzchni.

Otwarciu pęcherzyków towarzyszy uwolnienie płynu i powstanie otwartych ran. Prawie zawsze są zaszczepiane bakteriami i rozwija się wtórny proces patologiczny z ciężkim ropieniem..

W tym przypadku sierść brudzi się, odpada, częściowo wypada, w przypadku braku leczenia ostrość rośnie wszerz i głębię.

Charakteryzuje się występowaniem wyprysku płaczącego u „psów fałdowanych” - Sharpei, brachycefalicznych, mopsów, wszędzie tam, gdzie na skórze występują anatomiczne zagłębienia bez dostępu powietrza. Takie zwierzęta wymagają szczególnej opieki, polegającej na dokładnym wysuszeniu i wycieraniu każdej fałdy po kąpieli lub deszczu. Ignorowanie procedury higienicznej jest obarczone poważnymi problemami dermatologicznymi. W brachycefalikach ze specjalną budową kufy ogniska wyprysku płaczącego tworzą się w pobliżu zatok przynosowych i wewnętrznych kącików oczu. Miejsca te należy również spłukać czystą wodą 2-3 razy w tygodniu i osuszyć..

W stanie zaniedbania wyprysk płaczu zaczyna bardzo boleć, zwierzę piszczy przy najmniejszym ruchu i próbuje go pogłaskać. Wizualnie przy rozległej zmianie wygląd skóry przypomina jej odwrotną stronę.

Do objawów wyprysku płaczącego towarzyszą typowe objawy: złe samopoczucie, odmowa jedzenia, ciężka depresja, zwierzę woli kłamać.

Suchy

W przypadku wyprysku suchego zmiana wygląda o wiele bardziej „przyjemnie” i nie sprawia psu tyle kłopotów, co postać mokra. Nie oznacza to jednak, że nie powinno się leczyć suchego wyprysku..

  1. Silna suchość skóry właściwej.
  2. Łupież.
  3. Powstawanie zmian z wysypką i pęknięciami.
  4. Swędzenie i stan zapalny.

W miejscu powstawania ognisk suchego wyprysku wełna zaczyna wypadać, z silnym drapaniem, bakterie są wprowadzane do ran, a następnie tworzy się wysięk.

Suchy wyprysk często występuje w postaci przewlekłej, w stanie ostrym objawia się gorączką, apatią.

Przewlekła forma

Kiedy choroba wkracza w fazę przewlekłości, mówią o bardzo zaawansowanej wersji egzemy. Skóra zmienia się, staje się grubsza, pogrubiona, luźna. W rzeczywistości pies przypomina łysinę pokrytą grubymi strupami..

Przewlekła egzema "lubi" zaciszne miejsca, gdzie jest wiele fałdów (pod uszami) lub w miejscach, gdzie skóra jest najbardziej narażona na obciążenia mechaniczne (łapy, plecy, pośladki itp.).

Psy w wieku 6-8 lat i starsze mają znacznie większe ryzyko rozwoju przewlekłej egzemy. U zwierząt domowych z silnie rozwiniętym podszerstkiem i pomarszczoną skórą zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia różnych form egzemy..

Objawy i diagnoza

W większości przypadków, gdy właściciele kontaktują się z kliniką weterynaryjną w sprawie wyglądu psa, diagnoza nie stanowi problemu. Objawy dla różnych postaci:

  • Płacząca egzema na zewnątrz wygląda jak rozdarty obszar skóry właściwej. Na wczesnym etapie pojawia się kilka mokrych plam, które stopniowo łączą się w jedno. Sierść przerzedza się, wypada, jeśli włos pozostaje w ognisku egzemy, to jest słaby, matowy. Brak leczenia wyprysku u psów wywołuje nowe „wrzące” (z greckiego. Egzema - wrzenie) plamy z bąbelkami. Przebijają się, tworząc „surowicze studnie”, pogłębione kanaliki w skórze z wyciekającym płynem. To właśnie te „dołki” nie pozwalają na zagojenie się powierzchni rany, skóra staje się spuchnięta, bardzo luźna z szarawo-żółtawą skórką.
  • W przypadku suchej i przewlekłej egzemy objawy są mniej przerażające, ale to nie znaczy, że nie wymagają uwagi. Utwardzony obszar skóry pokrywa się łuskami lub staje się błyszczący, błyszczący, napięty. Skóra pęka, wzdłuż krawędzi wyprysku stale tworzą się płatki martwych łusek. Czasami suchej egzemy towarzyszy wysypka, zaczerwienienie, punktowe krwotoki.

Ważny! W przypadku suchego wyprysku pies jest stale zmartwiony, skóra jest bardzo swędząca, ale swędzenie nie może być interpretowane jako główny objaw choroby..

Lista objawów charakterystycznych dla różnych stadiów rozwoju egzemy:

  1. Rumień skóry ze wzrostem temperatury w miejscu powstania ogniska patologicznego, swędzeniem, drapaniem i logicznym wnioskiem, wysiewem mikroflory bakteryjnej i ropieniem.
  2. Etap grudkowy to pojawienie się na obrzękłym obszarze grudek, formacji niezwiązanych z wgłębieniem z główką szpilki z różowawo-czerwonym odcieniem. Czasami choroba zamarza na tym etapie, obrzęk zmniejsza się, nie tworzą się nowe grudki, a istniejące pokrywają się wysuszoną skórką.
  3. Postać pęcherzykowa charakteryzuje się nasileniem stanu zapalnego i stymulacją przepływu. W miejscu grudek powstają pęcherzyki, które pękają, a ich zawartość wypływa.
  4. Faza tworzenia się krost lub jaskrawoczerwonych nadżerek z sączącym wysiękiem jest charakterystyczna dla wyprysku płaczącego. Włosy częściowo wypadają, pozostałe sklejają się ropą.
  5. Ostatnie dwa etapy są chrupiące i łuszczące się. Przy korzystnym przebiegu choroby i odpowiednim leczeniu można liczyć na całkowite wyleczenie i odbudowę sierści..

Opisane powyżej objawy występują zwykle w ciągu 2-4 tygodni, ale jeśli właściciel psa zignoruje je lub odmówi przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza weterynarii, choroba może „utknąć” na dowolnym etapie. W przypadku nawrotów w istniejącym obszarze wyprysk ponownie tworzy się, a zmiany w skórze stają się nieodwracalne.

Akantoza to stan, który pojawia się w przewlekłej postaci egzemy. Komórki kolczastej warstwy skóry właściwej rozmnażają się. Parakeratoza to brak ziarnistej warstwy w naskórku.

Funkcje diagnostyczne

W praktyce ustalenie prawdziwej przyczyny egzemy jest bardzo trudne. Dokładną diagnozę może postawić tylko lekarz weterynarii na podstawie badania zwierzęcia i badań laboratoryjnych (cytologia, krew, odcisk rozmazu itp.).

Ważny! Często weterynarze otrzymują telefony lub pytania na stronach internetowych opisujących zewnętrzne oznaki określonego stanu i odwieczne pytanie „co to jest i jak go leczyć”. Wyprysk nigdy nie jest diagnozowany i leczony bez bliskiego kontaktu lekarza ze zwierzęciem. Jeśli zaniedbasz tę zasadę, nie musisz czekać na skuteczną terapię..

Wyprysk należy odróżnić od objawów trichofitozy, świerzbu lub nużycy. W przypadku świerzbu i nużycy roztocza znajdują się w zeskrobinach skóry lub wysięku, choroba jest szybko przenoszona na inne zwierzęta, podczas gdy wyprysk nie jest zaraźliwy.

W obecności pasożytów skórnych znajdują się (dorośli, jaja), objawy procesu zapalnego są mniejsze niż w przypadku egzemy.

Trichofitoza mija bez charakterystycznego silnego swędzenia skóry; mikroskopia ujawnia grzyb, który powoduje grzybicę.

Możliwe komplikacje

Jeśli wyprysk nie jest leczony, choroba rozprzestrzenia się na duże obszary zdrowej skóry, tworząc nie gojące się rany, wrzody i zgrubienie skóry. Zwierzęta stają się prawie łyse, pokryte strupami. Oprócz utraty estetycznego wyglądu rozwijają się u nich choroby wewnętrzne, a ich odporność spada. Niegdyś zdrowy i pełen sił pies staje się apatyczny, wychudzony, kiepsko je, odmawia komunikacji i aktywnych zabaw.

Czy jest przenoszona na ludzi?

Egzema nie może być uważana za chorobę zakaźną i nie jest przenoszona przez kontakt z ludźmi, przedmiotami lub innymi zwierzętami. To czysto osobisty krzyż psa, chociaż jego wygląd odstrasza ludzi, którzy uważają, że lepiej trzymać się z dala od zwierzęcia..

Leczenie

Wyprysk jest ważny i konieczny, nie ma jednej magicznej pigułki, którą można podać zwierzakowi, a wszystkie problemy rozwiążą się same.

Terapia ma oczywiście charakter, co oznacza, że ​​będziesz musiał wpływać nie tylko na sam wyprysk, ale także na przyczyny, które ją wywołały. A czasami jest to najtrudniejsze, ponieważ pies może zacząć swędzić nawet przy alergiach, a alergen jest bardzo trudny do ustalenia i przy innych czynnikach, których często osoba nie chce wyeliminować z różnych powodów.

Przybliżony schemat leczenia:

  1. Przepisywanie leków przeciwalergicznych.
  2. Stosowanie autohemoterapii lub podskórnego wstrzyknięcia własnej krwi psa.
  3. Dieta ze spadkiem ilości produktów mięsnych i wzrostem paszy warzywnej i mlecznej.
  4. Przyjmowanie witamin. Udowodniono, że stosowanie witaminy A wykazuje największą skuteczność.
  5. Środki zewnętrzne (maść Levomekol, indometacyna).

Surowo zabrania się samodzielnego leczenia egzemy za pomocą leków dostępnych w domowej apteczce. Trudno jest wyleczyć chorobę bez ścisłego przestrzegania schematu leczenia i przestrzegania zaleceń lekarza weterynarii..

W przypadku egzemy organizm szybko uzależnia się od leków do leczenia miejscowego (kremy, maści), dlatego lekarz weterynarii okresowo zmienia schemat leczenia.

Przy wyprysku płaczącym stosuje się środki osuszające, suche - nawilżające, zapobiegające pękaniu. W przypadku wtórnego wysiewu bakteriami przepisuje się maści przeciwbakteryjne w celu przyspieszenia gojenia, stosuje się leki regenerujące.

Preparaty hormonalne w postaci maści i proszków są niezbędne przy rozległych zmianach oraz przy braku efektów leczenia lżejszymi środkami.

Leki przeciwświądowe (spray Stop Swędzenie) są wymagane, zmniejszają prawdopodobieństwo urazów wyprysków, leki przeciwbólowe, aby zwierzę znosiło nieprzyjemne objawy.

Przepisy ludowe

Służą jako pomoc w głównym przebiegu terapii, ich użycie należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym.

  1. Maść z liści łopianu. Popularny w przypadku przewlekłej suchej egzemy. Kaszę miesza się z gliceryną i dwukrotnie w ciągu dnia pokrywa psią skórą..
  2. Masa kaliny lub truskawek. Usuwa zaczerwienienia, łagodzi swędzenie.
  3. Liść kapusty i smoła.
  4. Bulion Omanowy (2 łyżki na pół litra wody).
  5. Skrobia i proszek jodu.

Zasadniczo zabieg ten ma na celu złagodzenie objawów, a nie wyeliminowanie samego wyprysku. Aby leczenie zakończyło się sukcesem, ważne jest, aby skierować wszelkie wysiłki na wyeliminowanie przyczyny choroby.!

Dieta lecznicza

Przede wszystkim, jeśli przyczyną wyprysku jest pokarm, usuwa się go z diety psa. W przypadku zwierząt nadwrażliwych zaleca się karmę przemysłową o hipoalergicznym składzie i witaminą A..

W menu masło (nie margaryna czy palma), wołowina i wątróbka drobiowa (surowe) - są też źródłem witaminy A.

Zboża, warzywa, nabiał dobrze się prezentują i trzeba uważać na nadmiar kurczaka jako białka (w tym w składzie suchej paszy). Praktyka dowodzi, że problemy skórne częściej występują u tych psów, u których w diecie dominuje kurczak. Lepiej zastąp go indykiem.

Zapobieganie

Egzema to choroba, której łatwiej jest zapobiegać niż leczyć. Dlatego czynniki wpływające na rozwój choroby są brane pod uwagę i, jeśli to możliwe, eliminowane. Chodzenie, pozytywne nastawienie, dobre jedzenie i miłość właściciela sprawiają, że zwierzak jest naprawdę zdrowy.!

Egzema sucha i płacząca u psów - diagnostyka, leczenie i profilaktyka

Choroba może objawiać się w postaci ostrej lub przewlekłej. Jego zewnętrzne objawy są wyrażane przez lokalne obszary dotkniętej skóry. Rany ciała mogą być mokre lub suche.

Etiologia i patogeneza

Układ nerwowy i hormonalny, działając patologicznie na narządy wewnętrzne, powodują naruszenie regulacji neurotroficznej. W wyniku złego funkcjonowania gruczołów dokrewnych, czynników endokrynologicznych i egzo-drażniących, w organizmie psa następuje swego rodzaju uczulenie prowadzące do chorób skóry właściwej.

Zwykle toksyny powstające w jelitach i żołądku są usuwane z organizmu przez nerki i są odtruwane w wątrobie. W przypadku chorób tych narządów gromadzą się one w dużych ilościach w skórze i są przez nią wydalane.

Zalecenia dla właścicieli

Nie da się w 100 procentach ochronić ukochanego zwierzaka przed egzemą. Ale możesz zminimalizować ryzyko. To wymaga:

  • regularnie, ale niezbyt często kąpać psa, wycierając mu sierść i skórę;
  • monitorować dietę tak, aby była zbilansowana - wystarczająca ilość mikro i makroelementów, witamin;
  • regularnie odrobaczać zwierzę;
  • upewnij się, że obroża, szelki i kaganiec nie ocierają skóry, chronią psa przed urazami;
  • zanegować możliwość stresu;
  • odbywać zaplanowane wizyty u weterynarza co najmniej trzy razy w roku.

Właściwa pielęgnacja, odżywianie i uwaga zapewnią Twojemu zwierzakowi dobry nastrój przez cały czas. Szczęśliwy pies to zdrowy pies. A wtedy żadne choroby skóry ani żadne inne nie będą przerażające. Ale jeśli nagle zwierzę zachoruje, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, który przepisze leczenie i wyda zalecenia dotyczące dalszego zapobiegania chorobom i rehabilitacji zwierzęcia.

Kliniczne objawy egzemy

Choroba może być ostra, podostra i przewlekła. Każda z tych form jest rozpowszechniona lub ograniczona. Egzema jest mokra i sucha. Pies odczuwa silne swędzenie. Czasami zaczyna gryźć dotknięte obszary skóry. Ulga nie nadchodzi długo..

Suchy wyprysk

Przewlekła egzema jest zwykle sucha. Wygląda jak płaty zrogowaciałej łuszczącej się skóry bez włosów. Często na uszach i przedramionach. Prawie bez bólu, ale bardzo swędzi.

Mokra egzema

Mała mokra plama rośnie do dużych rozmiarów. Wełna wypada, staje się krucha na brzegach. Na powierzchni rany pojawiają się bąbelki, które następnie pękają, wypływa z nich posoka, a następnie pozostają blizny. Ten rodzaj egzemy jest bolesny dla zwierzęcia. Jeśli choroba jest ciężka, pies traci apetyt i staje się spragniony. Występuje wzrost temperatury ciała.

Wpływ czynników na rozwój patologii

Suchy wyprysk po urazie

  • niewłaściwa pielęgnacja zwierzęcia, w tym brak regularnego mycia skóry, wełny, pielęgnacji;
  • niezrównoważone odżywianie, podawanie paszy złej jakości lub wywoływanie alergii;
  • skłonność rasy do reakcji alergicznych;
  • zwiększona wilgotność w fałdach skóry u „pofałdowanych” psów (Shar-Pei);
  • regularne przekarmianie lub odwrotnie głód;
  • niska odporność;
  • długotrwały stres wywołujący egzemę neuropatyczną.

Podczas diagnozowania należy wziąć pod uwagę prawdopodobieństwo działania patologii wewnętrznych, w tym obniżających odporność. Zakłócenia hormonalne, zwiększone lub zmniejszone wydzielanie łoju, zaburzenia metaboliczne - wszystko to może pośrednio wywołać powstawanie rumienia, a następnie blaszek egzemy.

Etapy choroby

  1. Rumieniowaty. Swędzenie, przekrwienie, gorączka. Naskórek puchnie.
  2. Papularny. Na opuchniętym obszarze pojawiają się czerwonawe grudki (guzki). Czasami stan zapalny zmniejsza się, nowe grudki nie tworzą się, a istniejące są pokryte łuskami, przekrwienie znika. Ale częściej wyprysk postępuje. Pojawiają się nowe grudki. Skóra właściwa i brodawki puchną bardziej. Z grudek pojawiają się bąbelki z lekkim surowiczym wysiękiem.
  3. Pęcherzykowy. Surowy wysięk tworzy wyraźne jamy pęcherzykowe. Niektóre otwierają się, a wysięk wylewa się na powierzchnię skóry.
  4. Krostkowy. W pęcherzykach gromadzi się naciek leukocytów, zamieniają się one w krosty, które pękają.
  5. Zmoknąć. Włosy sklejają się z wysiękiem, niektóre wypadają. Skóra bez naskórka ulega szybkiemu zakażeniu. Przy korzystnym przebiegu bolesne zjawiska stają się mniejsze. Wysięk wysycha i skleja sierść, zamieniając się w żółtawe skórki.
  6. Skorupiasty. Żółtawo-zielone skórki gęstnieją. Pod nimi gromadzi się ropa. Przy korzystnym przebiegu skórki są odrzucane, skóra trochę się świeci i łuszczy się.
  7. Łuszczący się. Powierzchnia naskórka pokryta jest małymi łuskami, które wyglądają jak płytka w kształcie otrębów.

Jeśli Twój zwierzak ma objawy wyprysku, upewnij się, że pokazał to wykwalifikowanemu lekarzowi weterynarii. Tylko on przeprowadzi prawidłową diagnozę i przepisze leczenie, które złagodzi chorobę..

Postać podostra występuje, gdy występuje opóźnienie rozwoju choroby na etapach płaczącej egzemy lub łuszczenia. Długi przebieg form ostrych i podostre powoduje trwałe zmiany w naskórku i przechodzi w chorobę przewlekłą, w której skóra znacznie się pogrubia.

Większość zmian występuje na szyi, udach, łopatkach, ogonie, pod uszami. Rasy psów z grubym podszerstkiem, wyraźnymi fałdami skórnymi i osoby starsze są bardziej podatne na choroby.

Objawy choroby

Egzema u psów rozwija się i objawia się prawie tak samo jak u ludzi, pierwsze oznaki choroby mogą być trudne do rozpoznania w czasie, szczególnie u zwierząt domowych o grubych i długich włosach.

  • na dotkniętym obszarze pojawia się mała czerwona wysypka, stopniowo wysypki łączą się, tworzą duże plamki;
  • ropnie pojawiają się na plamach, pękają, pokryte brązową skórką;
  • w początkowej fazie sierść zwierzęcia staje się twarda, odstaje, w miarę postępu choroby zaczyna wypadać, tworzą się łysiny;
  • zwierzę stale swędzi, wyrywając pryszcze łapami, co jest niebezpieczne z powodu dodatku infekcji bakteryjnych;
  • pies ciągle jęczy z powodu silnego bólu;
  • temperatura wzrasta, obserwuje się dreszcze;
  • apatia, odmowa jedzenia, utrata masy ciała.

W ciężkich postaciach egzemy choroba rozwija się szybko, po kilku dniach skóra psa prawie cała staje się jaskrawoczerwona, całkowicie pokryta płaczącymi wrzodami.

Egzema jest zaraźliwa lub nie

Wyprysk psów nie przenosi się na ludzi, ale jeśli skóra osoby jest porysowana lub uszkodzona, bakterie mogą przedostać się z rany.

Płaczące, ropne i inne rodzaje wyprysku bakteryjnego nie są przenoszone na inne psy, więc nie są przeciwwskazaniem do krycia lub innych..

Rodzaje chorób

Paratraumatyczne

Pojawia się na skutek fizycznego uszkodzenia skóry, które jest spowodowane otarciem pyska, kołnierzyka, urazami od odmrożeń i oparzeniami. Choroba pojawia się w miejscu ran, ukąszeń czesanych owadów. Mieszki włosowe rozwijają się masowo, a egzema zamienia się w zapalenie skóry i towarzyszy jej wypadanie włosów.

Odruch

Występuje z powodu wysokiej ogólnej reaktywności psa i uczulenia skóry. Przyczyny mogą być zewnętrzne (pchły, brud, wilgoć w fałdach skórnych) i wewnętrzne (niedobór witamin, robaki, choroby narządów wewnętrznych).

Neuropatyczny

Ten typ jest rzadki. Pojawia się w zaburzeniach autonomicznych. Ze stresem nasilają się objawy choroby. Charakteryzuje się symetrią objawów: wysypka znajduje się na udach i wzdłuż kręgosłupa. Towarzyszą mu zaburzenia układu nerwowego (paraliż, niedowład, pobudzenie).

Dieta lecznicza

Przede wszystkim, jeśli przyczyną wyprysku jest pokarm, usuwa się go z diety psa. W przypadku zwierząt nadwrażliwych zaleca się karmę przemysłową o hipoalergicznym składzie i witaminą A..

W menu masło (nie margaryna czy palma), wołowina i wątróbka drobiowa (surowe) - są też źródłem witaminy A.

Zboża, warzywa, nabiał dobrze się prezentują i trzeba uważać na nadmiar kurczaka jako białka (w tym w składzie suchej paszy). Praktyka dowodzi, że problemy skórne częściej występują u tych psów, u których w diecie dominuje kurczak. Lepiej zastąp go indykiem.

Możliwe komplikacje

Nieleczona ostra egzema staje się przewlekła. Wpływa na głębokie warstwy skóry, zmienia się struktura. Skóra zwierząt gęstnieje i lśni, powierzchnia pokryta strupami, pojawia się łysienie. Rozległe stany zapalne skóry zagrażają życiu.

Możliwe, że infekcja może się połączyć, gdy patogenne drobnoustroje dostaną się do ran, które są obarczone ropnym zapaleniem, któremu towarzyszy gorączka.

Z jakich powodów zwierzę może zachorować?

Rozwój prezentowanej choroby sprzyja szeregowi czynników, w tym:

  • uszkodzenie skóry - skaleczenia, rany szarpane, oparzenia (w tym oparzenia słoneczne);
  • duża liczba pasożytów na ciele zwierzęcia (kleszcze, pchły);
  • narażenie skóry na substancje toksyczne, w tym benzynę, naftę;
  • choroby ogólnoustrojowe;
  • niedobór witamin, a także zaburzenia metaboliczne;
  • patologie pasożytnicze;
  • odchylenia wegetatywne.

Do przyczyn wyprysku należą również predyspozycje dziedziczne, stres, niezdrowa dieta, nadwaga, infekcje bakteryjne. W niektórych przypadkach na chorobę może wpływać kilka czynników. W interesie hodowcy psów leży ich identyfikacja i wybór odpowiedniego schematu leczenia dla zwierzęcia. Jeśli dana osoba nie będzie w stanie ustalić, który czynnik wywołał rozwój patologii i nie ogranicza jej wpływu na organizm zwierzaka, nie będzie w stanie uzyskać stabilnego efektu terapeutycznego z zabiegu.

Terapia egzemy u psów

Konieczne jest wyeliminowanie czynników drażniących skórę oraz zbilansowana dieta z dodatkiem suplementów witaminowych.

Leczenie miejscowe

Po miejscowym leczeniu wodą i neutralnym mydłem dotknięte obszary są czyszczone, smarowane kwasem borowym, a wełna jest ostrożnie odcinana. Obszary wyprysku są osuszane suchymi jałowymi chusteczkami, a okoliczne obszary wyciera się alkoholem. Skórę usuwa się poprzez zmiękczenie za pomocą chlorheksydyny.

W przypadku suchego wyprysku na dotknięte obszary regularnie nakłada się watę nasączoną roztworem garbnika lub ryzorcyny. Opatrunki wykonuje się z kortykosteroidami: sinaphlan, flucinar i innymi. Aby wyeliminować swędzenie, możesz dodać nowokainę (0,5% roztwór).

W przypadku wyprysku mokrego obszary dotknięte stanem zapalnym są leczone roztworami przeciwbakteryjnymi i proszkami do suszenia (gdy choroba ustąpi). Pomocne są preparaty apteczne: lewomekol, safroderm, mieszanina zmielonego streptocydu i penicyliny.

Leczenie systemowe

Aby wyeliminować chorobę, konieczna jest odczulenie organizmu zwierzęcia (wprowadzenie leków łagodzących alergie).

Przeprowadza się kurację chlorkiem wapnia (10%). Pomaga autohemoterapia (wprowadzenie krwi pobranej z żyły do ​​mięśnia). Ponadto witaminy B12, C, retinol wstrzykuje się domięśniowo. Czasami przepisywane są środki uspokajające, antybiotyki na rozległe zmiany skórne.

Aby zwierzę wyzdrowiało, wystarczy 10-15 wstrzyknięć leków i 25 zastrzyków witamin.

Im szybciej rozpocznie się leczenie (eliminacja toksyn z organizmu, usunięcie stanu zapalnego, swędzenia), tym szybciej zwierzę wyzdrowieje.

Środki ludowe

Równolegle z leczeniem farmakologicznym szeroko stosowana jest medycyna tradycyjna. Ponadto zaleca się łączenie okładów na egzemę i nalewki z ziół leczniczych do stosowania doustnego. Skutecznym lekarstwem jest maść zrobiona z liści łopianu. Przygotowanie jest bardzo łatwe, wystarczy zmieszać w równych proporcjach sok z łopianu i wazelinę lub syntomycynę lub maść salicylową.

Pokrzywa to roślina, która pomaga przywrócić odporność, a także poprawia regenerację tkanek. Dlatego w ramach walki z egzemą zaleca się spożywanie naparu z liści pokrzywy. Ziołolecznictwo nigdy nie jest szybkie, wymagany jest kurs 2-3 miesięcy.

Bardzo dobrze jest stosować okłady ze świeżych jagód, aby przyspieszyć gojenie. Bardzo dobrze jest nałożyć świeży liść kapusty na dotknięte obszary. W przypadku balsamów idealnym rozwiązaniem jest napar z pąków brzozy. Regularne stosowanie tego naparu alkoholowego może kilkakrotnie przyspieszyć gojenie..

Zapobieganie

Ze względu na sezonowość konieczne jest przeprowadzenie terapii witaminowej, aby pies mógł dłużej wyprowadzać się na zewnątrz.

W diecie powinny znaleźć się niealergizujące, lekkostrawne pokarmy: gryka, ryby, kefir, ryż, kurczak.

Regularnie szczotkuj swoje długowłose psy. Szorstkowłosy - oskubany, nieostrzyżony (włosy niepostarte drażnią).

Czynnikami predysponującymi do wyprysku u psów są wiek powyżej 5-6 lat oraz źle sformułowana dieta. Częściej chorują psy ras długowłosych.

Jeśli zwierzę zachoruje, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem i zastosuj przepisane leczenie. Gwarantuje to szybki powrót do zdrowia..

Formy przewlekłe

Przewlekłe postacie choroby leczone są tylko pod nadzorem lekarza weterynarii. Do leczenia przepisuje się zakraplacze z chlorkiem wapnia, a także podaje się bromek sodu i kortykosteroidy. Oprócz zakraplaczy wstrzykuje się domięśniowo kwas askorbinowy i retinol.

I koniecznie - profilaktyka, która wesprze układ odpornościowy i ochroni psa przed nawrotem choroby:

  • Przede wszystkim - zmiana diety, dobranie optymalnego żywienia dla psa.
  • Witaminy.
  • Immunostymulanty.

Będziesz zainteresowany

Otodektoza lub świerzbowce uszne u psów i jak sobie z tym radzić

Choroby zwierząt domowych są zwykle łatwe do wyeliminowania, jeśli można je zdiagnozować na czas. Ale nawet bez... czytaj więcej

Leptospiroza u psów - zagrażający życiu hodowca psów

Leptospiroza należy do rodzaju ostrych chorób zakaźnych wywoływanych przez bakterie, które stanowią zagrożenie nie tylko... czytaj dalej

Rak u psów

Rak to przerażająca diagnoza nie tylko dla ludzi, ale także dla czworonożnego zwierzaka. … Czytaj więcej

Adenowiroza u psów - objawy i leczenie

Adenowiroza u psów to wirusowe zapalenie oskrzeli, bardzo groźna choroba, która poważnie wpływa na odporność zwierzęcia, zwłaszcza... czytaj więcej

Trichotifia u psów lub grzybicy

Trichotifia u psów to grzybicze zakażenie skóry i sierści psów, lepiej znane jako... czytaj więcej

Leczenie choroby

Właściciele psów muszą zrozumieć, że domowe leczenie egzemy ma miejsce dopiero po ustaleniu przez wykwalifikowanego specjalistę prawdziwych przyczyn bolesnego stanu. Czasami wystarczą do tego ogólnie przyjęte procedury diagnostyczne, jak USG, badanie krwi i moczu. Jeśli zostanie ustalone, że alergen jest czynnikiem zapalnym, należy go natychmiast wyeliminować, a psu podać leki przeciwalergiczne (Suprastin).

Właściciel musi przygotować się na to, że ostateczna diagnoza będzie rozczarowująca - egzema. W takim przypadku konieczne jest rozpoczęcie leczenia wyprysku z całkowitym wyeliminowaniem wszystkich czynników, które mogą prowadzić do podrażnienia skóry psa. Należą do nich pasożyty, wilgoć, narażenie na chemię gospodarczą lub kosmetyczną, nadmierne ciepło, brud i kurz. Tylko chroniąc zwierzę przed tym wszystkim, można osiągnąć trwały efekt i ostatecznie wyleczyć jego skórę. Możesz zapobiec czesaniu specjalną obrożą, która nie pozwoli psu nieświadomie pogorszyć sytuacji..

Najczęściej eksperci zalecają całkowite usunięcie resztek wełny z ogniska zapalenia. Wykonuj tę procedurę delikatnie, ponieważ każdy dotyk sprawi Twojemu pupilowi ​​bolesne doznania. Umożliwi to jednak dokładniejsze nałożenie przepisanej maści lub kompozycji na skórę zwierzęcia. Pamiętaj, że przyzwyczajenie się do konkretnego leku następuje wystarczająco szybko, więc należy je zmieniać.

Leczenie wyprysku płaczącego u psów wymaga antybiotyków, aby zapobiec przedostawaniu się infekcji i bakterii do otwartej rany. Ponadto przepisywane są preparaty miejscowe w celu złagodzenia swędzenia. Aby wyeliminować bolesne odczucia, dopuszczalne jest stosowanie zastrzyków nowokainy, szczególnie w odniesieniu do lokalizacji ognisk choroby na szyi i głowie psa.

Istotną różnicą w leczeniu wyprysku suchego i płaczącego jest to, że przy suchej skórze należy stosować maści antybakteryjne o łagodnym działaniu znieczulającym, a na wilgotną skórę nakładać związki osuszające (tanina, rivanol, ałun, pasta Lassar).

Właściciel musi uważać, aby skóra futrzanego przyjaciela była zawsze czysta i sucha. Pomieszczenie, w którym przebywa zwierzę, powinno być wolne od przeciągów i nadmiernej wilgoci. Porozmawiaj z lekarzem na temat diety Twojego zwierzaka. Powinien zawierać pokarmy bogate w siarkę i cynk (poprawiające regenerację skóry), a także witaminy i minerały.

Płacząca egzema u psów - co jest niebezpieczne i jak leczyć

Egzema u psów

Egzema to cięższa choroba skóry spowodowana różnymi czynnikami. Daje psu ból i dyskomfort. Ważne jest, aby ustalić przyczyny choroby i prawidłowo ją leczyć.

Egzema u zwierząt, co to jest, przyczyny, objawy, skąd się bierze, rozpoznanie, rodzaje, historia choroby

Za wystąpienie egzemy odpowiedzialne są następujące czynniki:
- słaba lub zbyt dobra opieka nad zwierzęciem;

- choroba metaboliczna;

- choroby układu nerwowego;

- problemy z przewodem pokarmowym;

Egzema jest dwojakiego rodzaju - sucha i mokra. Mokry może z czasem wyschnąć. W przypadku choroby skóra zwierzęcia ulega zapaleniu i wygląda jak otwarta rana, włosy w dotkniętym obszarze wypadają.

Mokra, płacząca egzema u psów Leczenie domowe i sposoby leczenia środków ludowej

W przypadku choroby skóra zwierzęcia ulega zapaleniu i wygląda jak otwarta rana, włosy w dotkniętym obszarze wypadają.

Na powierzchni skóry objętej stanem zapalnym cały czas pojawiają się bąbelki, które pękają odsłaniając kanaliki w skórze, z których wypływa posoka. Ciecz stopniowo wysycha, tworząc skorupę.

Przed leczeniem psa należy go zbadać w klinice i ustalić przyczynę choroby. Bez wyeliminowania przyczyny leczenie metodami ludowymi nie przyniesie uzdrowienia. Choroba stanie się przewlekła. Wcześniej wyprysk był rozmazany smołą. Obecnie w aptekach są znacznie skuteczniejsze leki.

Egzema u psów lub świerzbu letniego przenoszona na ludzi i inne psy, zakaźna lub nie na ludzi

Egzema to choroba alergiczna, która nie jest zaraźliwa. Świerzb to choroba skóry, którą osoba nieprzeszkolona może pomylić z egzemą. Świerzb jest zaraźliwy.

Na zewnątrz egzema ma następujące różnice:

- wełna wypada szybciej;

- ogniska choroby rozprzestrzeniają się wolniej w organizmie psa;

- nie powstają strupy naskórka.

Jeśli u psa pojawią się ogniska łysienia i silnego świądu, należy go zabrać do lekarza w przychodni weterynaryjnej. To uchroni cię przed zachorowaniem, jeśli zwierzę zostanie zarażone świerzbem..

Egzema u psów na łapach, tylnych łapach, nosie i ustach, maść, czym karmić, dieta w przypadku wypadania sierści

W przypadku wyprysku dotknięte obszary są smarowane maścią, aby złagodzić stan zapalny i zmniejszyć swędzenie. Triderm i levomekol są stosowane naprzemiennie dwa razy dziennie. Przed posmarowaniem skórki nasącza się dioksydyną lub chlorheksydyną i ostrożnie usuwa czystą watą. Jeśli zabieg nie pomoże, zrób drugie zeskrobanie zwierzęcia ze skóry w klinice weterynaryjnej w celu ustalenia prawdziwej przyczyny choroby.

Podczas wyprysku psa musisz karmić wysokiej jakości hipoalergiczną karmą. Wyeliminuj pokarmy, które mogą powodować alergie.

Egzema u psów i kotów oraz siarczan miedzi, jaskrawozielony

O czym ludzie mogą pomyśleć, aby nie zabierać psa do weterynarza. Próbują nawet leczyć skórę zwierzęcia w dotkniętych obszarach roztworem siarczanu miedzi. Może to doprowadzić do zatrucia i śmierci psa..

Mokry wyprysk można leczyć jaskrawą zielenią, ale to nie wyleczy, a jedynie opóźni powrót do zdrowia. Hormony, które powinien przepisać lekarz, są dobre w leczeniu egzemy.

Egzema u psów na uszach, ogonie, brzuchu, głowie

Egzema może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele psa. Jeśli opiekuńczy właściciel często bada zwierzę, będzie w stanie zauważyć chorobę we wczesnych stadiach. Pojawi się jako ciemniejsze lub jaśniejsze plamy na ciele pod szatą..

Jeśli zauważysz zmiany w skórze zwierzęcia lub obszarach łysiny, musisz wykonać analizę w klinice weterynaryjnej, która dokładnie określi rodzaj choroby.

Przyczyny wyprysku płaczącego u psów

Główne przyczyny choroby to:

  • Kontuzje. Mechaniczne uszkodzenie skóry (rana lub zadrapanie) może prowadzić do zapalenia, które ostatecznie przekształca się w wyprysk. Nawet nieprawidłowo dopasowany kołnierz może być szkodliwy..
  • Choroby narządów wewnętrznych. Wiele chorób wewnętrznych może objawiać się zewnętrznie. Na stan skóry najczęściej wpływają choroby wątroby i jelit. Szkodliwe substancje gromadzą się w organizmie i są z niego usuwane przez skórę. Kiedy twój pies się poci, zasady i kwasy niszczą skórę, powodując płaczące rany..
  • Stała wilgotność w fałdach skóry.
  • Nerwice. Pies może być zestresowany i przygnębiony. Każda nerwica może wpływać na stan skóry..
  • Przegrzanie / hipotermia.
  • Nadwrażliwość na grzyby / drobnoustroje.
  • Brak higieny. Wielu właścicieli zwierząt domowych zapomina o regularnym myciu swoich psów. Pożądane - przy użyciu specjalnego szamponu na pasożyty.
  • Inne czynniki wewnętrzne: obecność robaków pasożytniczych i pierwotniaków, brak / nadmiar składników odżywczych, alergie, skoki hormonalne.

Przedstawiciele ras długowłosych są narażeni na wysokie ryzyko, ale wyprysk może wystąpić u psa w każdym wieku i każdej rasy.

Wpływ czynników na rozwój patologii

Istnieją pośrednie przyczyny, które mogą wpływać na powstawanie zmian skórnych u psów. To:

Suchy wyprysk po urazie

  • niewłaściwa pielęgnacja zwierzęcia, w tym brak regularnego mycia skóry, wełny, pielęgnacji;
  • niezrównoważone odżywianie, podawanie paszy złej jakości lub wywoływanie alergii;
  • skłonność rasy do reakcji alergicznych;
  • zwiększona wilgotność w fałdach skóry u „pofałdowanych” psów (Shar-Pei);
  • regularne przekarmianie lub odwrotnie głód;
  • niska odporność;
  • długotrwały stres wywołujący egzemę neuropatyczną.

Podczas diagnozowania należy wziąć pod uwagę prawdopodobieństwo działania patologii wewnętrznych, w tym obniżających odporność. Zakłócenia hormonalne, zwiększone lub zmniejszone wydzielanie łoju, zaburzenia metaboliczne - wszystko to może pośrednio wywołać powstawanie rumienia, a następnie blaszek egzemy.

Objawy wyprysku płaczącego u psów

Początkowy etap choroby często pozostaje niezauważony, ponieważ początkowo ogniska są małe i zlokalizowane głównie pod płaszczem. Właściciel zwierzęcia zauważa jedynie późne oznaki egzemy, a mianowicie:

  • pojawienie się małych czerwonych ran, które ostatecznie łączą się w jedną dużą plamę;
  • pojawienie się krost w zmianach;
  • pogorszenie stanu sierści: wypada, staje się matowa, szorstka i potargana.

Nieleczona egzema płacząca rozwija się szybko: skóra staje się gęsta, błyszcząca, gruba, pokryta rzadkimi włosami lub całkowicie naga.

Diagnostyka i leczenie egzemy u psów

Rozpoznanie egzemy ma na celu przede wszystkim ustalenie przyczyny choroby. W tym celu przeprowadza się kompleksowe badanie. Twój weterynarz może zamówić USG, badanie krwi, stolca lub moczu.

Jak leczyć egzemę u psa? Leczenie mokrej egzemy u psa składa się z kilku etapów:

  • Eliminacja przyczyny choroby zidentyfikowanej w wyniku badania.
  • Znieczulenie.
  • Leczenie antybakteryjne. Antybiotyki są przepisywane na podstawie postaci choroby i ciężkości jej przebiegu. Często stosuje się leczenie hormonalne kortykosteroidami.
  • Stosowanie leku Brominal w postaci proszku. Pozwala złagodzić stan zwierzaka.
  • Po specjalnej diecie.

Diagnostyka w klinice weterynaryjnej

Jeśli zauważysz oznaki egzemy, powinieneś udać się do specjalisty. Wskazane jest, aby nie odkładać wizyty w nieskończoność i nie stosować samoleczenia. Może to spowodować rozmycie obrazu przebiegu choroby i utrudnić identyfikację przyczyn choroby..

Lekarz przeprowadza osobiste badanie psa, słucha właściciela o stylu życia zwierzęcia, czasie wykrycia zapalenia i innych szczegółach.

Aby wykluczyć pasożytniczy charakter rozwoju choroby, lekarz przepisuje nieplanowane leczenie zwierzęcia przed pasożytami, robakami.

Jeśli pies ma otarcia na ciele obrożą, szelkami lub innymi urządzeniami, zaleceniem lekarza będzie natychmiastowe usunięcie tych produktów.

Jeśli chodzi o analizy, z reguły pokazano biochemiczne badanie krwi, analizę moczu, badanie krwi na stan alergii, a także USG narządów jamy brzusznej.

Jeśli podejrzewasz alergię pokarmową, Twój lekarz może zlecić badanie krwi na wrażliwość na składniki menu..

Postawienie diagnozy to poważna sprawa, ponieważ wiąże się z ustaleniem nieprawidłowego działania w procesach organizmu zwierzęcia.

Dlatego nie czekając na analizy i wyniki przepisanych badań, lekarz ustala preparaty do miejscowego leczenia stwierdzonych zmian skórnych..

Zapobieganie wypryskom u psów

Nie można całkowicie wykluczyć możliwości infekcji. Ale możesz podjąć kroki, aby zminimalizować prawdopodobieństwo wyprysku:

  • Monitoruj dietę swojego zwierzaka. Żywność musi zawierać niezbędne pierwiastki śladowe i witaminy. Ważne jest, aby w diecie uwzględnić białka (w celu odnowy, regeneracji komórek naskórka) oraz tłuszcze (dla poprawy kondycji skóry).
  • Ogranicz dostęp swojego zwierzaka do chemii gospodarczej.
  • Po kąpieli (nie ma to znaczenia - w domu lub na otwartej wodzie) wytrzyj zwierzaka do sucha.
  • Nie denerwuj swojego psa. Nerwice przyczyniają się do pogorszenia odporności, zwiększonej podatności na choroby.
  • Chroń swoje zwierzę przed obrażeniami.

Zapobieganie

  1. Okresowe badanie skóry i sierści psa, zwłaszcza po chodzeniu. Szczególną ostrożność powinni zachować właściciele ras psów należących do „grupy ryzyka”.
  2. Pies nie musi być często kąpany w detergentach. Tylko jak się brudzi. Ważne jest, aby dokładnie spłukać szampony, wysuszyć sierść w porze wilgotnej.
  3. Przeprowadzaj regularne leczenie pasożytów (pchły, kleszcze, robaki).
  4. Nie kąp swojego psa w brudnych i nieznanych wodach.
  5. Zimą po spacerze umyj łapy.
  6. Stwórz sprzyjające warunki dla zwierzaka, monitoruj zbilansowaną dietę (ważne jest podawanie suplementów mineralnych i witamin dla zachowania zdrowej skóry i sierści).

Wideo

Wyświetlenia: 1007

Co to jest egzema u psów

Egzema to niezakaźna choroba zapalna skóry psa, która może zacząć się ostro i stać się przewlekła z nawracającym przebiegiem.

Ze względu na rodzaj procesu patologicznego wyprysk u psów może być mokry i suchy. Oba typy choroby różnią się nie tylko charakterem zewnętrznych objawów, ale także wieloma objawami - lokalizacją zmian chorobowych, formą procesu patologicznego, demorfizmem związanym z wiekiem.

Wyprysk łzowy charakteryzuje się pojawieniem się otwartych powierzchni rany na skórze psa. W początkowej fazie, w wyniku działania różnych czynników, powstaje ognisko zapalne górnej warstwy naskórka - podrażnienie, zaczerwienienie. Następnie pojawiają się bąbelki z surowiczą wydzieliną. Grudki, otwierające się, tworzą otwarte rany. Następnie może do nich dostać się patogenna mikroflora, powodując wtórną infekcję..

Suchy wyprysk objawia się tworzeniem złuszczających się płytek zrogowaciałego naskórka, pozbawionego wełny. Często ten rodzaj egzemy jest charakterystyczny dla przewlekłego przebiegu patologii. Ostremu przebiegowi choroby mogą towarzyszyć objawy gorączkowe..

W przewlekłym wyprysku zmienia się stan skóry. Gęstnieje, rozluźnia się. Zmiany zlokalizowane są w miejscach zacisznych (pod uszami, w fałdach) lub obszarach o zwiększonym obciążeniu mechanicznym (plecy, boki, ogon, szyja). U starszych zwierząt zwiększa się ryzyko choroby. Wyprysk wywołuje również zwiększone zmarszczki skóry i obfity podszerstek. Często przewlekła egzema jest zlokalizowana na plecach, głowie, twarzy, łapach.

Przyczyny choroby

Na pojawienie się egzemy wpływają różne czynniki wewnętrzne i zewnętrzne:

  • urazy (otarcia pyskiem, kołnierzem, zadrapania w miejscach ukąszeń owadów, konsekwencje narażenia na ekstremalne temperatury);
  • wysoki stopień zarażenia pasożytami (pchły, kleszcze, wszy);
  • brak higieny (brud, kurz, wysoka wilgotność w fałdach skórnych, drażniące działanie śliny, łez);
  • atak chemiczny (nieodpowiednie detergenty, nafta, benzyna itp.);
  • choroby pasożytnicze i zakaźne;
  • choroby ogólnoustrojowe;
  • naruszenie procesów metabolicznych, niedobór witamin;
  • zaburzenia wegetatywne;
  • zaburzenia jedzenia;
  • otyłość;
  • naprężenie;
  • predyspozycje genetyczne ze względu na rasę itp..

W zależności od stadium i rodzaju egzemy objawy patologii różnią się.

Objawy i przejawy patologii

Egzema u psów charakteryzuje się tym, że w jednym obszarze zmiany można zaobserwować różne etapy procesu. W przypadku wyprysku płaczącego u psów zauważa się:

  • silne swędzenie;
  • bolesne odczucia;
  • wzrost wskaźników temperatury ciała;
  • dreszcze;
  • apatia i bierność;
  • odmowa jedzenia;
  • zaburzone trawienie i wypróżnienia;
  • silna utrata wagi;
  • nerwowość, zaburzenia snu.

Zewnętrznie patologia objawia się miejscowym wypadaniem włosów, tworzeniem się ran z odpływem posoki, która skleja wełnę. Oddzielne ogniska zapalne łączą się, tworząc duże obszary. Suchemu wypryskowi towarzyszy zwykle silne swędzenie i brak bólu. W miejscach, w których powstają suche obszary naskórka, futro przerzedza się, a następnie całkowicie wypada.

Obraz kliniczny choroby

W rzadkich przypadkach użytkownik zauważa obrzęk i zaczerwienienie skóry na samym początku rozwoju egzemy. Ale jest to możliwe przy codziennym badaniu zwierzaka lub u psa z niewielką ilością sierści. Pod grubą osłoną rumień jest praktycznie niewidoczny.

Na co musisz zwrócić uwagę:

  • silny swędzenie w tym samym miejscu, czasami zwierzę nawet jęczy z bólu i swędzenia;
  • wełna w miejscach czesania jest nieporządna, filcowana, zabrudzona;
  • często powstają łysienie (łysiny);
  • pojawiają się zaczerwienione, opuchnięte, pokryte trądzikiem ogniska łysienia;
  • miejscowa temperatura skóry wzrasta.

Pies nie pozwala brać pod uwagę miejsca patologii, warczy, jeśli dotkniesz zapalonej skóry. Czasami charakterystyczne zaczerwienienie skóry właściwej może nie występować, wręcz przeciwnie, staje się nadmiernie blade, grube, szorstkie iz łuskami. Ten obraz kliniczny jest charakterystyczny dla suchego wyprysku..

Ważne jest, aby wiedzieć! Psy nie mają gruczołów potowych na ciele, jeśli hodowca zauważył, że pod sierścią tworzą się wilgotne ogniska, w fałdach skóra wydaje się wytarta w dotyku - to początek rozwoju wyprysku płaczącego. Dlatego złożone zwierzęta należy wycierać w fałdach 1-2 razy w tygodniu, a podczas kąpieli dokładnie wycierać i wysuszyć..

Metody diagnostyki chorób

Niektóre objawy i objawy są ogólnie charakterystyczne dla wielu dermatoz, na przykład świerzb, nużyca, trichofitoza itp. Dlatego w celu wyjaśnienia diagnozy przeprowadza się badania różnicowe:

  • badanie krwi psa;
  • badanie mikroskopowe i bakteryjne skrobania;
  • badanie wełny na obecność jaj, larw i dorosłych owadów wysysających krew.

Przy ustalaniu wewnętrznych przyczyn choroby mogą być wymagane dodatkowe metody badania:

Po potwierdzeniu wstępnej diagnozy i wyjaśnieniu przyczyny patologii opracowywany jest indywidualny schemat leczenia..

Terapia egzemy u psów

Leczenie odbywa się w sposób złożony i zachowawczy. Przede wszystkim eliminowane są irytujące czynniki:

  • pies myje się specjalnymi szamponami o neutralnym pH;
  • w obecności pasożytów skóry przeprowadza się sanitację;
  • wykluczyć bezpośredni kontakt z promieniami słońca, wysoką temperaturą lub zimnem;
  • wyeliminować skutki podrażnień chemicznych i mechanicznych.

Koniecznie zrewiduj dietę i dietę - wprowadzają produkty zawierające niezbędne aminokwasy - cysteinę i metioninę, a także pierwiastki śladowe (cynk, kobalt, siarka). Oprócz pokarmów bogatych w minerały i witaminy można stosować odpowiednie kompleksy witaminowo-mineralne.

W przypadku wyprysku płaczącego z obfitym uwalnianiem płynu surowiczego zalecany jest wlew chlorku wapnia, bromku sodu lub hiposiarczynu sodu. Osłabionym zwierzętom z anemią można podawać transfuzję krwi i leki wzmacniające odporność. W celu stłumienia procesów odczulania wstrzykuje się roztwór kwasu askorbinowego, aby przyspieszyć procesy regeneracji i odbudowy naskórka - preparaty retinolowe.

Aby zmniejszyć nasilenie bólu, stosuje się leki przeciwbólowe i blokadę nowokainy. Jeśli obszar zmiany jest zlokalizowany na głowie lub szyi, wstrzyknięcia nowokainy są dostarczane po stronie, w której znajdują się ogniska, do obszaru znajdującego się obok kręgosłupa od 2-3 kręgów szyjnych i 3-4 kręgów piersiowych. Przed zabiegiem skóra jest wygolona i poddana działaniu środka antyseptycznego. Iniekcja odbywa się w szachownicę.

W przypadku silnego świądu i reakcji alergicznej psu przepisuje się leki Difenhydramina, Suprastin, Aminazin itp. Jeśli egzema jest podostra i przewlekła, można przepisać ultralekkie promieniowanie rentgenowskie. Miejscowo ogniska egzemy czyści się specjalnymi sterylnymi chusteczkami. Skórki nasączone chlorheksydyną. Maści stosowane miejscowo - cynk, kseromorficzne, ichtiol lub ASD-3, rezorcyna.

W leczeniu egzemy stosuje się dermozolon, Lorinden, Ftorocort, Dermatol, kortykomycynę itp. W przypadku egzemy następuje szybkie „uzależnienie” od określonego leku, dlatego lekarz musi opracować schemat zmiany leków.

W przypadku wyprysku płaczącego należy stosować na zimno roztwory rivanolu, wody ołowiowej, ałunu, garbnika itp. Działają wysuszająco, opalająco i przeciwbakteryjnie na skórę psa. Używaj również opatrunków, których tkanina jest impregnowana maściami przeciwzapalnymi - Sinalar, Lorinden, Dermozolone.

Możesz leczyć skórę wokół płaczącej zmiany i samą zmianę za pomocą roztworów Malachitgryun lub Brilliantgryun. W przypadku suchego wyprysku na ognisko nakładane są serwetki nasączone olejem rycynowym ASD +. Są zabandażowane i zmieniane dwa razy dziennie. W fazie przewlekłej olej rycynowy zastępuje się olejem rybim.

Po zatrzymaniu procesu zapalnego do resorpcji uszczelnień skórnych można użyć maści Ichthyol, Naftalan, Vishnevsky's maść, Wilkinson's maść. W miejscach o cieńszej i delikatniejszej skórze nałóż krem ​​Spermaceti, pastę Lassar. Obszary uporczywej stagnacji można wyeliminować stosując parafinę.

Po konsultacji z lekarzem weterynarii można zastosować wywary ziołowe i maść z roślin leczniczych. Na obszary wyprysku można nałożyć maść z glistnika, sznurka, łopianu, produktów pszczelich, soku ze świeżo wyciśniętych liści babki lancetowatej itp..

Właściwa regularna pielęgnacja zwierzaka, odpowiednie leczenie i przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza weterynarii przyspieszy powrót zwierzęcia do zdrowia i wyeliminuje ryzyko nawrotu egzemy w przyszłości..

Popularne rasy

Leczenie

Zawsze należy pamiętać, że w przypadku stwierdzenia pierwszych objawów choroby należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii w celu postawienia dokładnej diagnozy i przepisania prawidłowego, skutecznego leczenia..

W domu

Podczas gdy lekarz bada testy, ustala przyczyny złego samopoczucia zwierzęcia i ustala dokładność diagnozy, zwierzęciu można udzielić pierwszej pomocy w domu, aby nieco złagodzić jego cierpienie..

Ważny! Całe leczenie domowe będzie skuteczne, jeśli przyczyna choroby zostanie ustalona na czas i prawidłowo.

Najpierw potrzebujesz:

  • Dokładnie umyj psa z brudu.
  • Wyeliminuj wszystkie możliwe pasożyty - pchły, kleszcze, robaki.
  • Chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, nadmiernym ciepłem i wilgocią.
  • Dla większej wygody i skuteczności leczenia konieczne jest usunięcie całego owłosienia wokół zmian.
  • Leczenie ran należy wykonać w zależności od kształtu. Jeśli jest to wyprysk płaczący, należy użyć środków suszących (maści, proszków). W ostrych formach warto stosować produkty zawierające hormony. W suchej postaci natomiast należy stosować maści, które zmiękczają i nawilżają dotknięte obszary..
  • Ponadto w przypadku wyprysku płaczącego lekarz weterynarii może przepisać leki przeciwbólowe, które należy stosować wyłącznie zgodnie z przepisaną dawką..
  • Przed użyciem specjalnych środków ranę należy ostrożnie leczyć, aby usunąć ewentualne strupy, ropne wydzieliny, martwe łuski nabłonkowe.
  • Możesz także użyć środków przeciwbakteryjnych, aby zmniejszyć liczbę patogenów..
  • Podczas terapii, zarówno w domu, jak iu weterynarza, eksperci zalecają założenie na psa obroży, która pozwoli na bezpieczne manipulowanie chorymi miejscami, a także nie pozwoli zwierzęciu na ich czesanie i lizanie.

Ważny! Równocześnie z zabiegiem konieczne jest dostosowanie diety zwierzaka. Usuń wszystkie możliwe alergeny, zmniejsz spożycie mięsa, z wyjątkiem mięsa króliczego. Zwiększ ilość sfermentowanych przetworów mlecznych, ryb, dodawaj pokarmy bogate w siarkę, cynk, witaminy z grupy B. Pies powinien dużo pić - oprócz wody można używać mleka i kefiru.

Jako dodatkową terapię, równolegle z przepisanymi lekami, możesz stosować środki ludowe:

  • napar z pokrzywy;
  • napar z dzikiej róży jako środek immunostymulujący;
  • kompres z wywaru z kory dębu;
  • kompresy z kapusty z otrębów i mleka, aby złagodzić swędzenie;
  • maść z korzenia selera i oleju słonecznikowego - środek przeciwwysiękowy i przeciwświądowy.

U weterynarza

Przed zabiegiem lekarz weterynarii przeprowadzi:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • badanie krwi na alergeny;
  • USG nerek i wątroby;
  • USG macicy i jajników;
  • skrobanie w poszukiwaniu roztoczy skórnych.

Leczenie egzemy nie jest kompletne bez leków hormonalnych. Są mianowani tylko przez specjalistę. W terapii wykorzystuje się takie środki jak:

  • Dermozolon;
  • Dexafort;
  • „Advantan”;
  • Lokoid;
  • „Sinalar”.

Lekarze zalecają właścicielom stosowanie złożonych maści podczas leczenia wyprysku płaczącego:

  • ampułka nowokainy, 10 g tlenku cynku, 1 łyżeczka lanoliny i wazelina - łagodzi ból i swędzenie.

Ponieważ wyprysk jest leczony przez długi czas, przez cały okres niezbędny jest nadzór lekarza. Aby śledzić dynamikę powrotu do zdrowia. Należy również pamiętać, że przy tej chorobie następuje szybkie uzależnienie od narkotyków, co oznacza, że ​​bardzo często lekarz przepisuje nowe.